22 มิถุนายน 2002 ตอนนี้ก็ได้ถึงเวลาอันควรแล้ว เราจะเริ่มพิธีแต่งงานกันแล้วครับ
ขอเชิญแขกร่วมอวยพรให้คู่บ่าวสาว ก้าวขึ้นสู่พิธีมงคลนี้พร้อมกันครับ
ช่วยปรบมือดังๆด้วยครับ ต่อไป...
ขอเชิญเจ้าบ่าวและเจ้าสาวครับ
โอ๊ะ ห้าทุ่มแล้วนี่นา
นี่ กลับกันเถอะ พวกเราอยู่นานเกินไปแล้ว
ใช่ ดึกมากแล้ว
นั่นสิ...นายคงจะรู้สึกเครียดแน่
นี่ ไม่เหนื่อยกายเหนื่อยใจหรือไง ที่เป็นคู่ข้าวใหม่ปลามันตอนอายุปูนนี้
เพราะงั้นไงนายน่าจะแต่งงานไปตั้งนานแล้ว
โธ่ เงียบเลย รีบกลับกันดีกว่า เอจองกำลังรออยู่
ไปกันเถอะ -ไปกันเถอะ
ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ
รีบไปเถอะ เร็วเข้า
ไปกันเลย
เดินทางกลับบ้านดีๆนะ
ที่รัก ยิ่งฉันมองดูบ้านนี้ก็ยิ่งน่าอยู่
เมื่อไหร่ฉันจะได้อยู่บ้านแบบนี้กันนะ
นี่บ้านเช่านะ จะมีประโยชน์อะไรที่ไปชอบบ้านของคนอื่น
และบ้านเรายังเกิดจากน้ำพักน้ำของเราเอง บ้านเราสองคนไง
บ้านนั้นจะเป็นของเราได้ยังไงกัน
เป็นของธนาคารต่างหาก ของเราแค่ตรงระเบียงหน้าบ้าน
รีบไปกันเถอะ อาจจะไม่มีแท็กซี่ให้บริการแล้วก็ได้นะ
มายืนด้วยกันแบบนี้แล้ว ทำให้นึกถึงอดีต
ฉันคิดว่ารักครั้งแรกก็สามารถลงเอยแบบนี้ได้
มกราคม ปี 2000
นี่พี่เอง คิดว่าตอนนี้ออกมาหาพี่ได้หรือเปล่า พี่ไม่ค่อยสบาย
~วันที่เฝ้ารอคือวันที่ฉันลบเธอทิ้ง~
~สำหรับทุกสิ่งและเวลา~
~เธอรู้สึกว่าได้จากกันไปแบบนั้น~
~แล้วฉันจะหวังสิ่งใดอีก เพราะไม่จำเป็นหรือไร้ความหมาย~
~ฉันอยากได้เห็นเพียงรอยยิ้มเธอ~
~ฉันพร่ำเพ้อถึงเธอเกินกว่าจะเอ่ยคำใด~
~ถ้าเธอจากไปตอนนี้ ฉันคงไม่มีโอกาสพบเธอ~
~ไยฉันจะบอกว่ารักเธอไม่ได้~
~ยามใดที่อยู่ต่อหน้าคนที่ฉันใฝ่หา ตอนนี้ไม่มีแม้เวลาอยู่ด้วยกัน~
~ในวันนั้นที่เฝ้ารอคือวันที่ฉันลบเธอทิ้ง สำหรับทุกสิ่งและเวลา~
~ถึงแม้ว่าจะเราจากกัน หรือเธอจากไปแบบนั้น~
~ฉันเพ้อฝันโหยหาถึงเธอ เกินกว่าจะเอ่ยคำใด~
~ถ้าเธอจากไปตอนนี้ ฉันคงไม่มีโอกาสพบเธอ~
~ไยฉันจะบอกว่ารักเธอไม่ได้~
~ยามใดที่อยู่ต่อหน้าคนที่ฉันใฝ่หา ตอนนี้ไม่มีแม้เวลาอยู่ด้วยกัน~
~แล้วฉันจะหวังสิ่งใดอีก เพราะไม่จำเป็นหรือไร้ความหมาย~
~ฉันอยากได้เห็นเพียงรอยยิ้มเธอ~
~ฉันพร่ำเพ้อโหยหาถึง เธอเกินกว่าจะเอ่ยคำใด~
~ถ้าเธอจากไปตอนนี้ ฉันคงไม่มีโอกาสพบเธอ~
~ไยฉันจะบอกว่ารักเธอไม่ได้~
พี่รักเธอ
~ยามใดที่อยู่ต่อหน้าคนที่ฉันใฝ่หา ตอนนี้ไม่มีแม้เวลาอยู่ด้วยกัน~
~แล้วฉันจะหวังสิ่งใดอีก เพราะไม่จำเป็นหรือไร้ความหมาย~
~ฉันอยากได้เห็นเพียงรอยยิ้มเธอ~
โอ๊ะ รุ่นพี่ หายดีแล้วเหรอคะ
นายยังมีชีวิตอยู่นี่นา
ฉันยังมีชีวิตอยู่แน่นอน งั้นฉันตายไปแล้วหรือไง
ไมเคิล ลำบากนายแย่ ขอบใจนายมาก อาทิตย์นี้ฉันจะเข้าเวรตอนกลางคืนเอง
นายทำได้ดีมากเลย
คุณหมอคะ คุณหมอ ตอนนี้นักเล่นเบสบอลเมเจอร์ลีกอยู่ที่นี่ค่ะ
เป็นชิลบงค่ะ
อกผายไหล่ผึ่งเลยนะคะ
โห ฉันแฟนตัวยงของเขาเลยนะ
ฉันเป็นแฟนเขาตั้งแต่สมัยอยู่ยอนเซ ตอนที่ชิลบงอยู่ญี่ปุ่น
ฉันไปดูเขาลงแข่งโยมิอุริกับแฟนฉันเชียวนะ
นี่ ศาสตราจารย์คิมเป็นแพทย์คนแรกที่ดูแลชิลบง ตั้งแต่เขาอยู่มหาวิทยาลัย
อืม ฉันก็เคยเห็นเขาที่โรงพยาบาลสองครั้ง
ฉันต้องไปขอลายเซ็นเขาแล้วล่ะ
ฉันด้วย หลังจากวันนี้แล้วจะได้เจอเขาอีกเมื่อไหร่กัน
ถ้าไปตอนนี้ มีหวังถูกศาสตราจารย์คิมดุแน่ค่ะ
ทั้งๆที่สภาพร่างกายเขาไม่ค่อยดี แต่พวกคนไข้พากันมาห้อมล้อมเขาเพื่อขอลายเซ็นและถ่ายรูปค่ะ
ตอนนี้ศาสตราจารย์คิมโมโหมากเลย
โธ่ แล้วจะทำไงดี ถ้าไม่เจอวันนี้แล้วจะได้เจอเขาอีกเมื่อไหร่ล่ะ
ไม่ค่ะ
ต่อไปนี้อาจจะได้เจอเขาบ่อยขึ้น
ตอนนี้เขาเป็นโรคหมอนรองกระดูกอีกแล้วค่ะ ก็เลยอาจจะย้ายมาที่แผนกเราค่ะ
แล้วไงล่ะ พรุ่งนี้เขาก็จะไปอเมริกาอยู่แล้วนี่นา
ได้เห็นหน้าเขาปีละครั้งสองครั้งก็ยังดี
ฮัลโหล
ครับ ศาสตราจารย์ครับ
ครับ ครับ ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วครับ
ขอโทษครับ
ครับ ฉันไปก่อนนะ
ฮัลโหล
นาจอง ฉันได้ยินว่าอาหารมื้อเย็นคืนนี้ เป็นซี่โครงหมูย่าง
เลิกงานแล้ว กลับบ้านทันทีเลยนะ เข้าใจไหม
เข้าใจแล้ว
ฮัลโหล
นาจอง ฉันได้ยินว่า คืนนี้ แม่จะทำซี่โครงหมูย่าง
รีบกลับบ้านเร็วๆนะ เข้าใจไหม
ฉันวางสายนะ
รู้แล้วน่า รู้แล้ว อาหารมื้อเย็นคืนนี้เป็นซี่โครงหมูย่าง ตอนนี้ฉันกำลังจะกลับบ้าน
โอ๊ะ เธอรู้ได้ยังไงกัน
ฉันอยากบอกเธอเป็นคนแรกนะ
นี่ งั้นก็ซื้อโซจูมาสองขวด
เรามาดื่มโซจูและก็กินซี่โครงหมูย่าง เพื่อฉลองที่พ่อออกจากโรงพยาบาลกันนะ
เข้าใจแล้ว นายได้บอกทงจุนกับชิลบงหรือยัง
ทงจุนคงจะชอบซี่โครงหมูย่าง
พวกเขาอยู่ที่โรงพยาบาล
เจ้าชิลบงนี่โง่จริงๆ
เขาออกจากโรงพยาบาลเอง โดยไม่รอให้หายดีเสียก่อน
ฉันว่าเขาคงกลัวพวกนักข่าวมาก
ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม เขาบอกว่า จะออกจากบ้านแล้วตรงไปโรงพยาบาล
ตอนนี้กำลังทำกายภาพบําบัดอยู่
ครับ
นายอยู่ไหน
~ฉันดูอ่อนล้าเมื่อเวลาผ่านไปอีกหนึ่งวัน~
~ความฝันที่ซุกซ่อนภายใต้ แสงอาทิตย์แดงฉาน~
~ซึ่งส่องผ่านทางเดินเร่ร่อนของฉันเมื่อวันวาน~
~สำหรับความรักนั้นที่คืบคลานที่ละน้อย~
~เพื่อคอยอุดช่องว่างของเวลา ที่ถูกบดบังด้วยความมืดมน~
~ซึ่งคอยเป่าพ่นความทรงจำแสนเศร้า ในสายลมให้เป็นปุยเมฆลอยบนนภา~
~แม้ว่ารอยยิ้มที่เขินอายของเธอ~
~จะแสนเลิศเลอสำหรับฉัน~
~หากเธอนั้นจ้องมองฉัน~
~ด้วยสายตาอย่างไม่เปลี่ยนผัน~
~แล้วฉันจะโบยบินไป~
~แล้วกลายเป็นสายรุ้ง และดวงดาราในนภากาศ~
อยู่ตรงนั้นแหละ
นาจอง
ฉันอยากจะขอพรสักข้อหนึ่ง
ของตรงโน้น...ถ้าฉันขว้างโดน
ช่วยทำให้คำอธิษฐานฉันเป็นจริงด้วย
เธอทำได้ ใช่ไหม
นาจอง
~แม้ว่าเราจะไม่มีวันพบกันอีกเลย~
~ฉันจะไม่ละเลยจดจำเรื่องราวของเราไว้~
เธอรู้ได้ยังไง
~เส้นทางไกลที่เราต้องเดินทาง อาจแตกต่างกัน~
~ตัวฉันนั้นจะฟังเพลงของเธอ~
ฉันไม่คิดว่าในวันข้างหน้า จะติดต่อกับเธอได้
ฉัน... ~แปลกจริงเออ นี่ดูเหมือนการมองครั้งสุดท้าย~
ต้องการเวลา ~เธอได้ย้ายจากฉันไป~
ขอโทษนะ
~ฉันยังได้ยินเรื่องราวสุดท้ายของเธอ~
~แต่ตัวเธอได้จากฉันไป~
จุน ~และไม่ยอมหันมามอง อย่าหลั่งน้ำตาเลย~
นายน่ะ...
จากผู้คนที่ฉันรู้จักทั้งหมด นายหน้าตาหล่อเหลาที่สุด
สูงยาวแถมมีบุคลิกภาพดี
นายน่ะ...
จากผู้คนที่ฉันได้พบเจอ
นายโดดเด่นที่สุด
การที่มีคนอย่างนายมาชอบฉัน
นายรู้ไหมว่าฉันรู้สึกขอบใจมากแค่ไหน
เพราะว่านาย
ฉันถึงได้รู้ว่า ตัวเองเป็นผู้หญิงที่น่าจีบคนหนึ่ง
คนที่มีชื่อเสียงที่สุดในเกาหลีมาชอบฉัน
ก็แปลว่า ฉันเป็นผู้หญิงที่เจ๋งมากใช่มั้ย
จุน ถ้าเกิดว่า
ต่อไป ถ้าฉันมีลูก
ฉันจะคุยโม้ให้ลูกฟัง
ว่าดาวเด่นชื่อดังในทีวีคนนั้น
เคยมาชอบฉัน
ฉันจะคุยโวไม่หยุดเลย
จุน
ขอบใจนะ ที่มาชอบฉัน
เป็นเพราะนาย ฉันคิดว่า จะมีความทรงจำช่วงอายุยี่สิบปีที่งดงาม
~ฉันไม่อยากให้เธอคิดว่านี่เป็นเพียงพรหมลิขิต~
~ฉันไม่อยากเลิกคิดถึงตัวเธอ~
ฉันก็เหมือนกัน
~ลาก่อนนะเธอ สำหรับตอนนี้~
~แม้ว่าเราจะไม่มีวันพบกันอีกเลย~
ดูแลตัวเองด้วยนะ
~ฉันจะไม่ละเลยจดจำเรื่องราวของเราไว้~
ลาก่อน
~เส้นทางไกลที่เราต้องเดินทาง อาจแตกต่างกัน~
~ตัวฉันนั้นจะฟังเพลงของเธอ~
ฮัลโหล
นี่จุน พรุ่งนี้นายจะไปอเมริกาแล้วไม่ใช่เหรอ
ใช่
ถ้างั้น นายช่วยแวะมาบ้านหน่อย แม้ว่าจะแค่แป๊บเดียว
อย่างน้อยนายจะได้ดื่มเบียร์กับเพื่อนๆก่อนนายไป
พวกเขาบอกว่าจะเลิกงานเร็วถ้านายมา
จะทำไงดีล่ะ โฮจุน ฉันคิดว่าพรุ่งนี้ฉันต้องไปโรงพยาบาล
ฉันต้องไปพบศาสตราจารย์คิมครั้งสุดท้าย ก่อนออกเดินทางไปอเมริกา
โทษทีนะ
ก็ได้ ฉันจะโทรหาทันทีที่ถึงที่นั่น
นี่ ที่นั่นก็มีหมอเหมือนกันนะ เจ้าทึ่ม
โอเค เข้าใจแล้ว ขอบใจมากนะ
อืม บายนะ
ดึงไปข้างหลังซิ
นั่นแหละ ลองหมุนรอบดูซิ
นั่นแหละ
แผนกศัลยกรรมกระดูกและข้อ
อาการรุนแรงมาก
ช่วงที่ผ่านมาไม่รู้สึกเจ็บใช่มั้ย
นิดหน่อยครับ
นี่เป็นอาการเนื้อเยื่อช่วงไหล่อักเสบ
หมอคิดว่าคงไม่ใช่เกิดจาก อุบัติเหตุทางรถยนต์
ยังไม่รุนแรงพอที่จะทำการผ่าตัด แต่อาการจะทรุดลงเรื่อยๆ
จนถึงระยะหนึ่ง
ฉันคิดว่าเธอต้องเข้ารับการผ่าตัด เธอจะทำยังไงได้
แล้วหลังของเธอล่ะ
ตอนนี้ ผมมีปัญหาที่หลังมากกว่าไหล่
หลังของผมปวดตลอดฤดูกาลแข่งขันครับ
เธอยังยิ้มได้อีกเหรอ
ถ้าหมอนรองกระดูกของเธอมีอาการรุนแรงขึ้น เธอต้องเข้ารับการผ่าตัดแน่
ผลของ MRI กลับมาแล้วใช่มั้ย
ครับ อาจารย์
อาการรุนแรงมากใช่ไหมครับ
ดูเผินๆแล้ว ดูเหมือนว่าอาการจะไม่ค่อยดีนัก
อีกอย่าง
ฉันไม่ใช่หมอเฉพาะทางด้านนี้ งั้นหมอจะปรึกษากับแพทย์ทางประสาทศัลยกรรม
ให้แพทย์ทางด้านนี้อธิบายจะดีกว่า
ทำไมพวกเขายังไม่มานะ เธอโทรตามตัวพวกเขาแล้วใช่มั้ย
ครับ ผมโทรไปแล้วครับ
อ้อ พวกเขามาแล้วครับ
เอ๊ะ อะไรกันนี่
หัวหน้าเด้นท์มาเองเชียวเหรอ
คงเป็นเพราะคนไข้เป็นผู้เล่นในเมเจอร์ลีกแน่
แผนกศัลยกรรมประสาท ถึงกับส่งหัวหน้าเด้นท์มา
หมอคิม ช่วยตรวจอาการของเขาด้วยครับ
ครับ
จากภาพของกระดูกสันหลังส่วนเอว ปรากฏว่า มี L4 ถึง L5 และ S-1 ระหว่างบอดี้ของกระดูกสันหลัง
ผมวินิจฉัยว่า เป็นอาการหมอนรองกระดูกยื่น
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง L4 ถึง L5 * มีอาการรุนแรงมาก (* กระดูกสันหลังส่วนเอว)
กระดูกสันหลังมีอาการเคลื่อน
แม้ว่าไม่จำเป็นต้องผ่าตัดทันที แต่ต้องทำการ
บำบัดกายภาพหรือรักษาอย่างประคับประคอง ซึ่งต้องคอยดูอาการตลอดเวลา
เขาไม่ต้องเข้ารับการผ่าตัดใช่ไหมครับ
ไม่ต้องผ่าตัดทันทีครับ แต่เขาเป็นพิชเชอร์ ดังนั้น...
ถ้าเขาใช้แรงมากเกินไป จะเกิดอาการขึ้นทันทีครับ
เธอได้ยินแล้วใช่มั้ย
เธอต้องฟื้นฟูร่างกายครั้งใหญ่ ลองไปคิดทบทวนดู
เพราะเธอต้องเล่นเบสบอลไปอีกนาน
ตอนนี้ ฉันต้องไปดูคนไข้แล้ว
ขอให้เดินทางกลับอเมริกาโดยสวัสดิภาพนะ
และโทรหาฉันได้ตลอดเวลาแม้ว่าจะมีอาการ ผิดปกติเพียงเล็กน้อย เข้าใจมั้ย
ครับ
อย่าหักโหมเกินไป
- และรีบตัดสินใจด้วยนะ - ครับ
เอ่อ ขอโทษครับ ขอลายเซ็นได้ไหมครับ
อ๋อ ครับ
นี่ครับ
- ขอบคุณครับ - ผมด้วยครับ
นี่สำหรับจินจูครับ
ขอบคุณครับ
- ขออีกสิบลายเซ็นได้ไหมครับ - สิบเหรอ
ผมชื่อคิมโมเซครับ
โมเซ...
ไปซะ รีบไปฝึกงานต่อ
คระ..ครับ ผมควรไป ผะ..ผมเป็นแฟนคลับของคุณครับ
รุ่นพี่ครับ
คำอธิบายของรุ่นพี่เมื่อกี้ เข้าใจยากเล็กน้อยครับ
หลังของผม
มีอาการแย่มากใช่มั้ยครับ
กระดูกสันหลังท่อนที่สี่และห้า
ดูเหมือนจะทรุดเร็วๆนี้
การเข้ารับการผ่าตัดแต่เนิ่นๆ
และเริ่มทำกายภาพบำบัด เป็นสิ่งที่ฉันแนะนำ
ฉันได้ยินจากข่าวว่า
นายจะเดินทางกลับไปวันนี้ใช่มั้ย
ครับ
คืนนี้ครับ
นายควรไปได้แล้ว นายคงจะเร่งรีบมากสินะ
บายนะ
ดูแลสุขภาพให้ดีนะ
รุ่นพี่ก็เหมือนกันครับ
นี่
เมื่อก่อนนายเคย
เรียกฉันว่าพี่
แต่ทำไมไม่เรียกฉันว่าพี่อีกล่ะ
นายเรียกฉันว่า "รุ่นพี่" ทุกครั้งที่พูด
เด็กอื่นทุกคนต่างก็เรียกฉันว่าพี่ แต่
นายคนเดียวเท่านั้นที่ไม่เรียก
ทำไม
รุ่นพี่
เรียกผมว่า "พี่" ได้หรือเปล่าครับ
คราวหน้า
ไว้คราวหน้าครับ รุ่นพี่
เฮ้อ ให้ตายสิ นายกวนประสาทฉันชะมัด
นายกำลังลองดีกับฉัน น่าผิดหวังชะมัด
ไป ไป ไปซะ
เฮ้อ จริงๆเลย
โอ๊ย หงุดหงิดชะมัด
โธ่เว้ย
จริงๆเลย
ตอนอวสาน ก้าวสู่ยุค 90
เขาออกเดินทางตอนเที่ยงคืน จากสนามคิมโปและมุ่งหน้าไปอเมริกา
เขาได้แสดงความขอบคุณต่อบรรดาแฟนคลับ ซึ่งไปส่งเขาที่สนามบิน และ
เขาจากไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะชนะเกมแข่งขัน เกินกว่าสิบครั้งในฤดูกาลนี้ด้วย
ฉันอิจฉาชิลบงจัง
ช่วงเวลาแบบนี้ เขาดูเหมือนคนที่มาจากโลกใบอื่น
เป็นคนที่แตกต่างจากพวกเราโดยสิ้นเชิง
ไม่ใช่เหรอ
รู้แล้วน่า เขายังปรากฏตัว ในรายการทอล์คโชว์ด้วย
นี่ ถ้าภายหน้าฉันมีลูก ฉันจะตั้งชื่อลูกตาม "ชิลบง"
นายจะตั้งชื่อลูกว่าชิลบงงั้นเหรอ
นี่ เจ้าทึ่มถามว่า ฉันจะตั้งชื่อลูกว่าชิลบงงั้นเหรอ
ฉันจะตั้งตามชื่อจริงของชิลบงต่างหาก
ตอนนั้นนายก็ไม่คิดว่าเขา จะหาเงินได้เป็นกอบเป็นกำใช่มั้ย
แม้ว่าเขาหาเงินได้เยอะแยะ แต่ผลการเรียนของเขาไม่ได้เรื่อง
ทำไม
ชิลบง...
สอบ TOEIC
ได้คะแนนแค่ 270 เท่านั้น
โอ้ว จริงเหรอ เท่ากับขี้ตีนของฉันเลย
แบบนี้คงไม่ดีแน่
ถ้างั้น
ฉันจะตั้งชื่อลูกตามพี่ขยะ
แล้วลูกจะเรียนเก่งเป็นเลิศ
นายอยากจะเลี้ยงลูกเป็น ครึ่งมนุษย์ครึ่งสัตว์หรือไง
จริงสินะ
พี่ไปเกือบถึงแล้ว เทน้ำใส่แก้วได้เลย
ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก วันนี้ไมเคิ่ลกับมินจองไม่มา ~นี่เป็นคืนที่ฉันเฝ้าคนึงถึงแต่เธอ~
พี่สัญญาว่าจะอยู่เวรกลางคืนหนึ่งอาทิตย์ ~ไยนะเออฉันจึงเป็นเช่นนี้~
พี่มาเกือบถึงแล้ว 5 วิ 4 - 3 - 2 - 1 ~เธอกำลังมีความรู้สึกที่ดีขึ้นใช่ไหม~
แต่น แต๊น ~นี่ไงที่เรียกว่าความรัก~
~ฉันรู้จักรักนี้ตั้งแต่ครั้งแรก~
จองจ๋า เธอเปิดร้านขายอาหารว่างหรือไง ~คงไม่แปลกที่ฉันเฝ้ารอเธอ~
เราสองคนกินของพวกนี้หมดเหรอ
~ฉันอยากบอกเธอว่า~
~รักเธอจ้า และอยากมอบให้เธอทุกอย่าง~
พี่คะ ~จะเป็นอย่างไรบ้าง ถ้าเธอได้ยินหัวใจฉัน~
~ตัวฉันกำลังร้องเรียกหาเธอ~
พี่ขา
~เธอคือทุกสิ่งของฉัน~
พี่แจจุน
ว่าไง
พี่ควรล้างมือก่อนนะ ~ยามที่สายตาเธอจ้องมองฉัน~
อ้อ จริงสิ
ล้างมือเสร็จแล้ว พี่จะรีบกลับมา ~ใจฉันคิดว่านี่ล้วนเป็นความฝัน~
ช่วยรอแป๊บหนึ่งนะจ๊ะ~
~อาจมีสองเราเท่านั้น ในบรรดาผู้คนมากมายในโลกใบนี้~
~หรือว่าจะมีปาฏิหาริย์ ฉันเองก็ไม่แน่ใจ~
~ยามที่ฉันกอดเธอไว้ในอ้อมใจ~
คิมแจจุน
~ฉันมั่นใจในตัวตนใหม่ของฉัน~
นี่ ถ้าเธอแต่งงานตอนนี้ จะไม่มีโอกาสพบกับพี่อีซางมินที่จอนจูอีกนะ วันที่ 22 มิถุนายน ปี 2002
ฉันได้รับอนุญาตจากคู่หมั้นให้ไปดูการแข่งขันตอนสุดสัปดาห์แล้วย่ะ ~ก่อนที่จะรู้จักเธอ ~
มีอะไรบ้างที่เขาจะปฏิเสธเธอก่อนแต่งงาน ~ฉันไม่รู้ว่ามีชีวิตอยู่อย่างไร~
แต่เธอก็เชื่อเขาใช่มั้ย ยัยทึ่ม
ใช่ ~และยังไม่รู้ว่าฉันตายไปแล้วหนา~
ลองถามเจ้าบ่าวที่อยู่ข้างหลังเธอสิ ~แต่ว่าเราสองช่างใกล้ชิด~
จริงเหรอ
ถ้างั้น เจ้าบ่าวพูดหน่อยซิ ~และคงคิดถึงกันมาก~
อ้อ แป๊บนะ แป๊บหนึ่งนะ ~และคงคิดถึงกันมาก~
เอ ทำแบบนี้ทำไม ว่าแต่ วันนี้พี่ดูเท่ห์มากเลย ~และไม่อยากเลิกรักกันเลย~
หลังจากแปลงโฉมแล้วพี่เปลี่ยนไปเยอะเลย ~และไม่อยากเลิกรักกันเลย~
เอ มีอะไรผิดปกตินะ รู้แล้ว ฉันรู้แล้ว ~เวลาก็ล่วงเลยไม่เพียงพอ~
ดูทรงผมที่พี่ทำสิ ~ฉันจะขอไว้ใจเธอ~
โอ้ว พี่ขยะโฉมใหม่ ไฉไลกว่าเดิม ~ฉันจะขอไว้ใจเธอ~
โธ่ อย่าทำแบบนี้เลย ยูนจิน น่าเคอะเขินจะตาย ~และอยู่เคียงเธอจนชั่วนิรันตร์~
พี่บ้าไปแล้วเหรอ พูดให้เข้าท่าหน่อยซิ ~เธอตามหาฉันมากเพียงใด~
บอกแล้วไงว่าวันนี้ฤกษ์ไม่ดี ~ฉันเดินร่อนเร่ไป ได้ยินคำอธิษฐานของฉันบ้างไหม~
บอกแล้วไงว่าเราควรแต่งกันหลังฟุตบอลโลก
แกเลือกวันแต่งได้ดีมาก ดีเหลือเกิน ~เธอใส่ใจคำอธิษฐานของฉันบ้างไหม~
พ่อครับ ผมไม่รู้ว่าทีมของพ่อเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศได้ ~เป็นครั้งหนึ่งในชีวิตไง~
รู้แล้ว เจ้าบ้า ฉันฝันว่าทีมของเราเข้ารอบรองชนะเลิศต่างหาก เจ้าบ้า ~เราต่างเดินผ่านกันไป~
ถ้าทีมของเราเข้ารอบรองชนะเลิศไม่ได้ ฉันจะเลิกเป็นโค้ช ~เราคงจำกันได้ด้วยการเหลียวมองอย่างนี้~
รอบรองชนะเลิศ ~เราคงจำกันได้อย่างนี้~
นี่ ยองชิก เข้าไปข้างในกันเถอะ
และคุณป้าของแจจุน ก็ควรเตรียมพร้อมด้วยครับ
ถ้างั้น พวกแม่ๆจะพากันเข้าไปแล้วนะ
โอ้ว เขาป้องกันประตูไว้ได้
อีวุนเจ อีวุนเจ อีวุนเจ อีวุนเจ
โอ้ว
อีวุนเจ อีวุนเจ อีวุนเจ อีวุนเจ
เกาหลีใต้ เกาหลีใต้ เย้
ครับ ลำดับต่อไป
ดาวเด่นของงานแต่งวันนี้ ขอเชิญเจ้าสาวซองนาจองเข้ามาได้ครับ ~แม้เราสองจะใกล้ชิดกัน~
เจ้าสาว...เชิญเข้ามาได้
~แต่สองเรานั้นไม่มีเวลาเพียงพอที่จะรักกัน~
~ขอให้เชื่อใจซึ่งกันและกัน เราจะอยู่เคียงกันจนชั่วนิรันดร์~
~เธอตามหาฉันมากเพียงใด~
~เธอเดินร่อนเร่ไปถึงไหน~
~เธอได้ยินคำอธิษฐานของฉันบ้างไหม~
~เธอใส่ใจคำอธิษฐานของฉันบ้างไหม~
~เป็นครั้งหนึ่งในชีวิตไง ที่เราต่างเดินผ่านกันไป{ ~
~เราคงจำกันได้ด้วยการเหลียวมองอย่างนี้~
พี่เขย แม่อยากคุยด้วย
ครับแม่ แจจุนครับ
ครับ ครับ ครับ
อ๋อ ครับ ซุกซุกกลับบ้านช้าแค่วันนี้เท่านั้น ~นี่เป็นคืนที่~
ปกติเขาจะกลับบ้านเร็วครับ ~ฉันเฝ้าคนึงถึงแต่เธอ~
ครับ ไม่ต้องเป็นห่วงครับ
มัวทำอะไรอยู่ ไปหาซื้อเบียร์และสูดอากาศบริสุทธิ์กันเถอะ ~ไยนะเออฉันจึงเป็นเช่นนี้~
เอาเงินมาให้ฉันแล้วออกไปด้วยกัน
ไม่เอาน่า นายทำแบบนี้ทำไม
ที่รัก ไม่เอากระเป๋าตังส์ไปด้วยเหรอ
รับแม่นแต๊ ~นี่แหละที่เรียกว่าความรัก~
สไตร์ค
- ซื้อเบียร์ เบียร์ - เบียร์เหรอ. . . ~ฉันรู้จักรักนี้ตั้งแต่ครั้งแรก~
สวัสดีค่ะ
เอ ว่าแต่ เราเคยพบกันมาก่อนใช่มั้ยคะ
หน้าคุณดูคุ้นๆ ฉันคิดว่าเคยพบคุณที่ไหนสักแห่ง
จริงเหรอ
เราจะเคยพบกันที่ไหนครับ ผมคิดว่านี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบกับคุณ
ไม่สิ ฉันจำไม่ค่อยได้ แต่
ฉันคิดว่าเคยพบคุณมาก่อน...
ผมเป็นคนหน้าโหล...
มีคนจำผิดบ่อยครับ
อ๋อ งั้นเหรอคะ
โชคดีนะ
ที่รัก ฉันยิ่งดูบ้านนี้ก็ยิ่งน่าอยู่มาก
เมื่อไหร่ฉันจะได้อยู่บ้านแบบนี้นะ
นี่เป็นบ้านเช่า น่าอยู่แล้วจะมีประโยชน์อะไร ถึงยังไง ก็เป็นบ้านคนอื่น
ถ้าเธอรู้สึกอิจฉา ก็ควรอิจฉาชิลบง ซึ่งเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้สิ
ถ้าเขาไม่กลับไปเรียนเป็นโค้ชที่อเมริกา
นาจองคงจะขอเช่าบ้านแบบนี้ไม่ได้
นี่
ห้ามเรียกเงินมัดจำเพิ่ม นายเคยให้สัญญาแล้วนะ เข้าใจมั้ย
เฮ้อ ซองนาจอง เธอช่างไม่มีจิตสำนึกเลย
ฉันได้ยินว่าเธอเช่าบ้านหลังนี้ ถูกกว่าราคาตลาดตั้ง 50 ล้านวอน
นายทำแบบนี้ทำไม ทำไม นี่เป็น "ส่วนลดสำหรับรักแรก" ใช่มั้ย
พับผ่าสิ...
บ่องตงนะ ฉันถูกเมียดุว่าเรื่องนี้แล้ว
แต่ฉันจะยื้อไว้จนถึงปีหน้า
แต่ อืม... ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น
ไม่เอาน่า อย่าเขี้ยวกับเรานักเลย เรามีลูกตั้งสามคน นายก็รู้นี่
ชีวิตฉันติดลบ ติดลบนะ
อย่าเรียกเงินเพิ่มเลยนะ โอเคมั้ย
นี่ แต่เขารักษาบ้านนี้ไว้ ในสภาพที่สะอาดเนี้ยบ
เราไม่ต้องติดวอลเปเปอร์หรืออย่างอื่นเลย แค่หิ้วกระเป๋าเข้ามาเท่านั้น
นี่ พี่ ช่วยหยิบโทรมือถือ บนโซฟาให้ผมด้วยครับ
อ๋อ ได้สิ
พวกนายควรไปได้แล้ว แถวนี้ไม่ค่อยมีแท็กซี่นะ
มายืนด้วยกันแบบนี้แล้ว ทำให้นึกถึงอดีต
ฉันคิดว่ารักครั้งแรกก็สามารถลงเอยแบบนี้ได้
เหมือนพวกเราไง
~ฉันอยากบอกเธอ~
~ว่าฉันรักเธอ และอยากมอบให้เธอทุกอย่าง~
~จะเป็นอย่างไรบ้าง ถ้าเธอได้ยินหัวใจฉัน~
~ว่าเธอนั้นคือทุกสิ่งของฉัน~
ที่รัก อยากให้ช่วยมั้ยจ๊ะ
ไม่ค่ะ ฉันทำเสร็จแล้ว
ลูกคนเล็กของเราคงจะตื่นแล้ว ฉันได้ยินลูกร้อง
ฉันจะไปดูเองจ้ะ
~ว่าเธอนั้นคือทุกสิ่งของฉัน~
~เธอคือทุกสิ่งของฉัน~
ชิลบงฝีมือยอดเยี่ยมมาก
การที่เขายกเลิกสัญญา กับทีมโซลทวินส์
ถ้าฉันเป็นเขา ฉันคงจะอยู่ต่อ
และเป็นโค้ชผู้ฝึกสอนในเมเจอร์ลีก
เพราะมีหลายทีมที่ต้องการตัวเขา
เขาเคยพูดว่าจะทำแบบนั้นนานมาแล้ว
อ้อ ที่รัก ที่รักทาครีมปรับสภาพผิวแล้วใช่ไหม
อืม
พี่คะ พี่โทรหาพ่อและถามว่า กลับถึงบ้านเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย
ใช่จ้ะ
จริงสิ พ่อของซันยังไม่ลืมใช่ไหม ว่าพรุ่งนี้ต้องตรวจสุขภาพ
-นี่ ซองนาจอง -คะ
ทำไม
ถ้าจะเรียกพี่ ก็เรียกพี่ ถ้าเรียกว่า ที่รัก ก็เรียกที่รักสิ
ถ้าจะเรียกพ่อของซัน ก็เรียกว่าพ่อของซัน เลือกมาซักอย่างเถอะ
เธอทำให้พี่สับสนไปหมด
เหมือนกันหมดน่ะแหละ พี่สนใจเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
นี่ สมองพี่ก็เปลี่ยนตามชื่อที่เธอเรียกนั่นแหละ
จอง ปิดไฟแล้วมานอนเถอะ พี่เหนื่อยจัง
เปลี่ยนไปยังไงเหรอ
พี่คะ ถ้าฉันเรียกว่าพี่ล่ะ
ถ้าเธอเรียกว่าพี่ พี่ก็อยากจะทำดีกับเธอมาก
พี่อยากไปดูหนัง ซื้อของขบเคี้ยวและของอย่างอื่นที่คล้ายกันให้เธอ
ถ้าหากฉันเรียกพี่ว่าพ่อของซันล่ะ
ถ้าเรียกพี่ว่าพ่อของซัน พี่ก็จะรู้สึกแข็งแกร่งขึ้นเหมือนหมี
แล้วเรียกว่าที่รักล่ะ ที่รักจะรู้สึกยังไงคะ
เฮ้อ อยู่ๆพี่ก็รู้สึกหงุดหงิด
เฮ้อ แค่นึกถึงเรื่องนี้ พี่ก็รู้สึกกลัวลนลาน
แค่ได้ยินคำว่า "ที่รัก" พี่ก็กลัวจนตัวสั่น และอยากเอาเท้ากระทืบหน้าเธอทันที
พี่ก็
ล้อเล่นอ่ะ พี่ล้อเล่นขำๆน่ะ
ช่างเถอะ ระหว่างคนในครอบครัว ทำแบบนี้ได้ยังไงคะ คุณคิมแจจุน
ว่าแต่ จอง
ทำไมโฮจุนกับเอจองถึงแต่งงานกันช้าจัง
พวกเขาคบกันมา 10 ปีแล้วไม่ใช่เหรอ
ส.พ.ร.ย
ส.พ.ร.ย คืออะไร
ความสัมพันธ์ระยะยาว
พวกเขาเคยเลิกกันครั้งหนึ่ง เพราะเรื่องนั้น พี่ก็รู้นี่
อ๋อ งั้นเหรอ
พวกเขาไปไหนกันนะ โฮจุนไปประจำที่ สำนักงานเขตซอแดมุนกุไม่ใช่เหรอ
คุณเอจองถูกมอบหมาย ให้ไปประจำที่แห่งอื่น
อืม จริงเหรอ
ไปประจำที่ไหน อเมริกาหรือว่ายุโรป
ซูวอนมั้ง (เมืองที่อยู่ห่างจากโซลประมาณ 19 ไมล์)
นอนกันเถอะ
เดือนมกราคม ปี 2002
อ้อ จริงสิ นาจอง เธอเห็นของขวัญที่ฉันส่งให้หรือยัง
ฉันเข้าโฮมเพจของ cyworld อยู่ และเห็นวอลเปเปอร์ของเธอเก่าคร่ำครึมาก
ฉันส่งวอลเปเปอร์ให้เธอสองรูป และเพลงประกอบสองเพลง
และเสื้อผ้าชุดมินิมีเป็นของขวัญ
นี่ เป็นครั้งแรกในชีวิตฉันเลยนะ
ฉันจ่ายชำระทางไซเบอร์ เลยมอบของขวัญพวกนี้ให้เธอได้
โฮจุน ลงไปชั้นล่างแล้วดื่มน้ำข้าวหมักสิ ลงไปเดี๋ยวนี้นะจ๊ะ
อ๋อ ครับ แม่
ฉันต้องไปแล้วนะ แม่กำลังตามหาฉัน
อืม ได้ ตกลง
ไว้ฉันโทรหาทีหลัง รักนะ
ฉันหวังว่าท่านผู้ชมทุกท่านจะร่ำรวย
อย่างแน่นอนค่ะ
ฉันหวังว่าท่านผู้ชมทุกท่านจะร่ำรวย
เชอะ...เธอน่าจะให้เงินฉันสิ ถ้าอยากจะให้ฉันร่ำรวย
อืม ว่าแต่ แกยังไม่ได้เก็บออมเงินไว้ใช่มั้ย
แกจะอยู่บ้านฉันไปอีกนานเท่าไหร่
โห น้ำข้าวหมักนี่อร่อยจัง
พ่อครับ รสชาติน้ำข้าวหมัก ตอนหน้าหนาวนี่อร่อยชัวร์ป๊าบเลย
งั้นแกจะอยู่ที่นี่ไปอีกนานเท่าไหร่ เจ้าบ้า
แกยังไม่ได้เก็บออมเงินไว้ใช่มั้ย
ถ้างั้น
แกจะมีลูกแล้วอยู่ที่นี่จนกระทั่ง อายุ 60 หรือ 70 ปีงั้นเหรอ
จริงๆนะ พ่อ ผมต้องยื่นขอ เงินสวัสดิการก่อนจะออกไปครับ
พ่อบ้าบอคอแตกนะสิ
โทรหา "พ่อ" ของแกซะ เจ้าบ้า
แกจะมีเงินสวัสดิการ ถ้าพ่อแกขายรถบัสไปสักคัน
ครอบครัวของผมล้มละลายไปแล้ว ในช่วงวิกฤต IMF
ตอนนี้ ที่บ้านผมไม่เงินสักแดง
ตอนนี้ ผมต้องหาเงิน หาบ้านอยู่
และแต่งงาน ผมต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง
โธ่เอ๋ย ช่างเขาเถอะ
ถึงเวลาเขาก็จะไปเอง เลิกกวนใจโฮจุนได้แล้ว
เพราะฉันรู้สึกสบายใจที่โฮจุนอยู่ที่นี่
แม่ครับ ผมไม่รู้เรื่องอื่นๆ แต่
ถ้าผมได้โบนัสเดือนหน้า ผมจะมาแม่ไปบำรุงผิวพรรณให้สวยงาม
ด้วยวิธีโบท็อกซ์ครับ
จริงเหรอจ๊ะ แกนิสัยดีกว่าลูกสาวฉันอีก
ว่าแต่ ฉันได้ยินว่า ซองกยูนกับยูนจินทะเลาะกันเมื่อวาน
พวกเขาเพิ่งแต่งงานกันแค่ปีเดียว คู่รักที่แต่งกันหมาดๆ ทะเลาะได้ยังไง พวกเขาต้องสวีทและรักกันหวานแหววสิ
แต่คราวนี้ ยูนจินทำผิดเต็มเปาครับ
ทำไม เธอเมามาย แล้วก่อเรื่องวุ่นวายอีกแล้วใช่มั้ย
ไม่ใช่อย่างนั้น...
ซอแทจิออกอัลบั้มใหม่
เธอซื้อซีดีคนเดียวก็ 100 แผ่นแล้ว
ดังนั้น เธอจึงเอาไปแจก
ให้เพื่อนๆในที่ทำงานและพวกญาติพี่น้อง
แถมยังไล่แจกคนไม่รู้จัก ตามท้องถนนอีกด้วย
ฉันก็ได้รับแจกมาแผ่นหนึ่งเหมือนกัน
เพลงไพเราะดี ฉันฟังหลายครั้งแล้ว
อุลตรามา~
อุลตรามาเนีย อุลตรามาเนีย~
ไพเราะเพราะพริ้งมาก
ฟังดูเหมือนบางอย่างที่ต้องสู้รบกัน
อืม ฉันได้ยินว่า ทงจุนกำหนดวันแต่งแล้วใช่มั้ย
จะแต่งกับเด็กสาวที่ชื่อ "ซี้แหงแก๋" ใช่มั้ย
ใช่ครับ แม่ ผมได้ยินว่าพวกเขา จะแต่งกันฤดูใบไม้ผลินี้ครับ
นี่ ดูสิ ดูสิ ดูนั่น นั่นชิลบงนี่
ชาวเกาหลีคนแรกที่ได้รับการ เสนอชื่อให้รับรางวัล Cy ยอง
การแอบกลับเข้าประเทศของคิมซอนจุน ผู้เล่นในเมเจอร์ลีกถูกเปิดเผยแล้ว
โถ...ชื่อของเขา ช่าง
ชื่อของเขาช่างไพเราะจัง
ทำไมผู้คนไม่เรียกชื่อจริงของเขานะ
สำหรับคนที่หน้าตาหล่อเหลาอย่างเขา ทำไมถึงเรียกชื่อว่าชิลบงนะ
แม่ครับ ถ้าแม่ดูเขาให้ละเอียด จะพบว่าเขาทำตัวเหมือนชิลบงเลย
มีข่าวลือว่าเขาจะเลิกเป็นพิชเช่อร์ในฤดูกาลนี้ เนื่องจากอาการบาดเจ็บ
เฮ้อ จริงๆเลย เจ้าเด็กนั่น...
ฉันรู้สึกเสียใจกับเขาจัง
เขาคงจะทนทุกข์ทรมานอยู่คนเดียวแน่
แย่ขนาดนั้นเชียวเหรอ
เขาไม่ได้ติดต่อพวกแกบ้างเหรอ
โธ่เอ๋ย
ทำไมชิลบงต้องติดต่อเจ้าพวกนี้ด้วย
พวกแกไม่ได้ติดต่อ กับชิลบงมานานแล้วใช่มั้ย
อะไรนะครับ
ก่อนที่อาการจะแย่กว่านี้ เรารีบทำการผ่าตัดแล้วทำกายภาพบำบัดกันเถอะ
คนอย่างนายคงฟื้นตัวได้เร็วที่สุดภายในสามเดือน หรือไม่ก็หกเดือน
จุน ฉันยังไม่แน่ใจนัก
ฉันรู้ว่าการเข้ารับการผ่าตัดเป็นสิ่งที่ถูกต้อง แต่ตอนนี้ป้าไม่อยู่ที่นี่
นายจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเองงั้นเหรอ
- นี่ จุน นายสบายดีเหรอ - ใช่ นี่...
- นายยกกล่องมาด้วยใช่มั้ย - ใช่
หวัดดี
เกิดอะไร...
ว้าว บ้านนายน่าอยู่มาก
นี่ เปิดเครื่องทำความร้อนสิ
ซุเปอร์สตาร์ของเราหล่อเหลาขึ้นเยอะเลย
ว่าแต่ ครัวอยู่ทางไหน... อ้อ ฉันจะเอานี่ไปใส่ตู้เย็น
กว้างเหมือนสนามกีฬาแฮะ เราเตะฟุตบอลที่นี่ก็ได้
ฮัลโหล
ค่ะ แม่
ไม่เป็นไรค่ะ เขาเก็บเอาไว้กินวันหลังก็ได้
นายกินงูเป็นมั้ย แม่ฉันรู้จักคนขายงูอยู่คนหนึ่ง
แม่บอกว่าเขาจับงูเผือกได้ตัวหนึ่ง นายอยากได้มั้ย
มะ..ไม่ ไม่ ไม่อยาก
เขาบอกว่ากินงูไม่เป็น ค่ะ
แน่นอน หนูรู้แล้วค่ะ ว่าราคาแพงมาก
ถ้างั้น ยกให้พ่อไป พ่อคงจะเทใส่ข้าวแล้วกินค่ะ
นี่ ฉันจะมาที่นี่คนเดียว แต่พวกเขาต่างก็รู้เรื่องนี้
นี่ ซองกยูนโดดงานกะกลางคืน แล้วมาที่นี่ ว้าว...
นี่ เราเป็นคนสั่งอาหารนี้ รีบวางลงซะ ฉันหิวแล้วนะ
เร็วเข้าซี่
เฮ้อ น่าหงุดหงิดชะมัด
บอกแล้วไงว่าเขาควรจะทำอย่างจริงจัง
นายก็รู้ว่า ฉันเชื่อว่า...ใช่มั้ย หา
ฉันคิดว่าเขาควรเข้ารับการผ่าตัดภายในปีนี้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
มีข้อจำกัดเรื่องเวลาสำหรับทุกเรื่อง
ถูกต้อง ทุกเรื่องมีข้อจำกัดเรื่องเวลา
ฉันกำลังบอกว่าเขาไม่ควรทำ เพราะมีข้อจำกัดเรื่องเวลาสำหรับทุกเรื่อง
หลังจากการแข่งขันก่อนฤดูกาลของปีนี้
เขาค่อยตัดสินใจตอนนั้นก็ได้
ถูกต้อง เขาทำได้แน่นอน
โธ่เว้ย...
ไม่สิ เขามีค่าตัวเท่าไหร่
อย่างไรก็ตาม
เป็นเรื่องถูกต้องที่เขาจะทำการแข่งขัน สำหรับฤดูกาลนี้แล้วค่อยตัดสินใจ
ใช่แล้ว
ไม่ใช่ นายไม่ควรเลื่อน เรื่องนี้ออกไปอย่างเด็ดขาด
เขาควรเข้ารับการผ่าตัดภายในปีนี้ แล้วเริ่มทำกายภาพบำบัดโดยเร็วที่สุด
การไปได้สวยแค่หนึ่งหรือสองปี ไม่ใช่เรื่องสำคัญ
เฮ้อ เธอพูดผิดแล้ว
เขาเข้ารับการผ่าตัดภายหลังได้
นายนี่พิลึกมาก นายจะทำยังไง ถ้าซอนจุนใช้ไหล่ของตัวเองไม่ได้อีก
ถ้าเข้ารับการผ่าตัดตอนนั้นคงจะช้าเกินไป
นายเลื่อนการทำบางอย่างออกไปทำไม ในเมื่อต้องทำในวันนี้
เฮ้อ จริงๆเลย... ฉันชักจะเคืองแล้วนะ
นี่ นายยืนกรานว่าเขาควรเข้ารับการผ่าตัดตอนนี้ทำไม ในเมื่อเขาทำภายหลังก็ได้
ฉันกำลังบอกเธอว่า ถึงตอนนั้นแล้วจะช้าเกินไป
นายเลื่อนออกไปไม่ได้
แม้แต่ตอนนี้ ก็ยังช้าไปแล้ว
พับผ่าสิ ยังไม่ช้าไปนะ
เขาจะเข้ารับการผ่าตัดหลังจาก จบการแข่งขันปีนี้ก็ได้
ไม่ได้ เขาทำไม่ได้
อืม เอ่อ นี่ พวกนาย
นี่ เงียบแป๊บหนึ่งนะ เราจะสะสางเรื่องนี้ภายในคืนนี้
- จริงสิ ซอนจุน - อะไรเหรอ
ฉันเกือบลืมไปแล้ว
ลืมเรื่องอะไรเหรอ
ฉันเอาหม้อใส่น้ำวางไว้บนเตา
ตอนนี้ น้ำในหม้อคงเดือดแล้ว ใส่ราเมนลงไปสิ
ฉันเกือบลืมเรื่องนี้ไปแล้ว ให้ตายสิ...
-นายลืมเรื่องนี้ได้ยังไง -นายลืมเรื่องแบบนี้ได้ยังไง
ฉันกำลังพูดเรื่องอะไรกันเนี่ย
นี่ ฉันคิดว่าเจ้าพวกนั้น คงจะอยู่โต้รุ่งแน่
ไม่หรอก
โฮจุนบอกว่าจะต้องไป
ปีนเขากับหัวหน้าเขตตอนเช้า ฉันคิดว่าเขาจะรีบกลับก่อน
และซองกยูนกับยูนจินบอกว่า
จะไปสถาบันภาษาอังกฤษตอนเช้าตรู่
พวกเขาคงไม่อยู่ดึกหรอก
แล้วก็ นาจองบอกว่าจะไป
เยี่ยมรุ่นพี่ที่ไปเกณฑ์ทหารทุกสุดสัปดาห์
ฉันจึงไม่คิดว่าเธอจะอยู่ดึกและดื่มเหล้า
นี่
นายเพิ่งกลับจากอเมริกาเมื่อวาน แต่รู้เรื่องดีกว่าฉันได้ยังไง
นี่ ทงจุน
นายคงรู้ว่าฉันพิมพ์ได้ไม่คล่องนัก
ใช่แล้ว นายใช้นิ้วจิ้มทีละตัว
ฉันพิมพ์ได้ตั้ง 300 คำ ด้วยการจิ้มแบบนี้
ระหว่างที่ฉันอยู่ในอเมริกา
ฉันโต้ตอบอีเมล์กับพวกเขาตรึมเลย
เพื่อนยาก นายมาถึงโดยสวัสดิภาพใช่มั้ย
เศร้าจังเลยที่ไม่ได้เจอนาย
อย่างไรก็ตาม สุขภาพต้องมาลำดับแรก และลำดับที่สองก็ต้องเป็นสุขภาพเหมือนกัน
ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะ โอเคมั้ย
ซอนจุน...
นายต้องเป็นพิชเช่อร์ที่ได้ชัยชนะ ในการแข่งวันนี้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เรื่องนี้อาจทำให้ท้อแท้ แต่นายต้องเข้มแข็งและร่าเริงไว้นะ
ชิลบง เสื้อผ้าที่นายสวมใส่ระหว่าง การให้สัมภาษณ์แจ่มว้าวมาก
ชื่อยี่ห้ออะไรนะ
นี่ ถ้านายกลับมาเกาหลี นายต้องรีบไปที่หอพักทันทีนะ
ป้าทำซุปเนื้อเข้มข้นไว้ให้นายด้วย
และ...นาย...
เดทกับคาเมรอน ไดแอซได้มั้ย
นายทำได้เพราะเป็นผู้เล่น เมเจอร์ลีกที่ประสบความสำเร็จ
ซอนจุน นายอยู่ดีมีสุขใช่มั้ย
รายการข่าว 9 โมงเมื่อวาน เสนอข่าวของนายตรึมเลย
นายเป็นดาราที่โด่งดังมาก
ยังไงก็ตาม นี่ พ่อของฉันบอกว่า
อย่าหักโหมเกินไปเพราะสภาพไหล่ ของนายดูเหมือนจะไม่ค่อยดีนัก
ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะ ไว้ฉันจะส่งอีเมล์มาอีก
พักนี้ฉันไปเรียนที่สถาบันสอนภาษาอังกฤษ กับยูนจินตอนเช้าตรู่
ถ้าพบนายคราวหน้า เราสปีคอิงลิชกันนะ ไอแคนดูอิท
เฮ้ย นี่ นายจะกลับมาเมื่อไหร่
ตอนที่นายกลับมาเกาหลี ถ้าไม่ยอมบอกพวกเราละก็
นี่ ฉันไปปีนเขาทุกเช้ากับหัวหน้าเขต
งั้นถ้านายโทรมาตอนเช้า ฉันก็รับสายได้
งั้นตอนที่นายมาถึง ให้โทรทันทีนะ เข้าใจมั้ย
เฮ้ย นี่ นายจะกลับมาเมื่อไหร่
พ่อของฉันรอนายอยู่
คราวนี้โทรหาฉันด้วยนะ
พวกเด็กๆรอนายอยู่ ในฐานะผู้เล่นเมเจอร์ลีก นายต้องควักกระเป๋าบ้างสิ
ฉันมีงานยุ่ง งั้นนายเลือกเวลาละกัน
อีกอย่าง นายก็รู้ใช่มั้ยว่า ฉันไม่ว่างตอนวันหยุดสุดสัปดาห์
ไม่ได้
บ่ได้ ไม่มีวัน
ไม่ว่าจั๊งได๋ เขาต้องเข้ารับการผ่าตัดตอนนี้
ออฟคอร์ส
พวกนายจะรับผิดชอบชีวิตน้อยๆ ของชิลบงเหรอ
ถ้าพวกเจ้าเป็นคนคม
สิ่งที่ควรทำคือชี้นำทางที่ถูกต้องให้เขา
นี่คือเพื่อนแต๊แม่นบ้อ
เฮ้อ จริงๆเลย ยัยซองนาจอง
พักนี้เธอพูดสำเนียงโซล กับสำเนียงท้องถิ่นมั่วไปหมด
นี่ สิ่งที่ฉันกำลังพูดคือ...
ฉันพูดรึเปล่าว่าไม่ต้องเข้ารับการผ่าตัด
ฉันแค่พูดว่าเข้ารับการผ่าตัดวันหลังได้
เฮ้ย นี่ นี่ พวกนายนี่หนวกหูชะมัด เอาของมาวางซิ
เอาของมารองหน่อย
- นี่ -โอ๊ย ร้อน
เอ้า นี่ นั่นแหละ
เพราะเขามัวโอ้เอ้ ถึงเป็นแบบนี้ไง
แม่น แม่นแล้ว
ตอนนี้ ต้องทำตอนนี้ ตอนนี้เลย
ใช่แล้ว ฉันโหวตให้หนึ่งเสียงโดยไม่มีเงื่อนไข
ถ้านายจะคัดค้าน ฉันจะโหวต 100 เสียง
บง
- นายต้องเข้ารับการผ่าตัดนะ - พวกนายไม่กินราเมนเหรอ
ไปกันเถอะ กินราเมนเสร็จแล้ว ไปกันนะ
เขาต้องเข้ารับการผ่าตัดตอนนี้
ว่าไง สัญญาสิ
ถ้าเป็น SKY ต้องเจ๋งขนาดนี้ไม่ใช่หรือ
SKY ความเหนือชั้นที่แตกต่าง
เฮ้อ ให้ตายสิ โฆษณาทุเรศชะมัด
นี่ นาจอง ทำไมแกต้อง
รับสายที่มีลูกเล่นเยอะแยะแบบนี้นะ
ไม่ใช่ หนูแค่รับสายตามปกติเท่านั้น
หนูเปลี่ยนเป็นรุ่นนี้เหมือนกัน พี่ก็ด้วย
พวกไร้สาระ
ฉันหวังว่าแจจุนจะไม่ลำบากจากอากาศหนาวเย็น ได้ยินว่าตอนนี้ที่กังนึงหนาวเย็นยะเยือก
แต่ก็ยังดีกว่าแต่ก่อน ที่พี่เขาเป็นเด้นท์
เพราะแพทย์ทหารมีเวลาว่างเหลือเฟือ
อืม แม่ลืมไปแล้ว พรุ่งนี้แกจะไปกังนึงอีกใช่มั้ย
โถ ลูกสาวแม่ แกใจจดใจจ่อ ทุกวันหยุดสุดสัปดาห์เลยนะ
แล้วหนูจะทำยังไงได้คะ ในเมื่อพี่เขาออกจากหน่วยทหารไม่ได้
หนูชอบค่ะ ที่ได้เห็นทะเล ในหน้าหนาวและกินซาชิมิ
ทำให้หนูรู้สึกว่ากำลังเดท ทุกครั้งที่หนูไปพบพี่
ยัยตัวแสบ
ถ้าแกพูดว่าจะเลิกกัน หรืออะไรทำนองนี้อีกละก็
ฉันจะเด็ดหัวแกมาจิ้มน้ำพริก รู้มั้ย ยัยตัวแสบ
พ่อคะ ถ้างั้นหนูก็เลือกวันแต่ง กับพี่ได้ทันทีใช่มั้ย
พ่อเคยบอกว่าจะฆ่าหนูทิ้ง ถ้าแต่งงานกับพี่เขา
ยัยตัวแสบ ไม่ว่าจะแต่งกับเขาหรือไม่ แกก็ต้องตายอยู่แล้ว
นี่เป็นคำพูดหรือตดกันแน่ (ฟังดูเข้าท่าเหรอ)
เธอพูดคำว่าตดกับสามีได้ยังไง
รีบเข้าไปข้างในเดี๋ยวนี้
แม่ แม่คะ
แม่ช่วยแพ็คปลาเก๋าย่างให้หนูได้มั้ยคะ พี่เขาชอบกินปลาเก๋าย่างมาก
เข้าใจแล้วจ้ะ
โถ ยัยเด็กนี่ แกชอบแจจุน มากขนาดนี้เชียวเหรอ
แกไม่รู้สึกเบื่อเขาใช่มั้ย
ไม่ค่ะ หนูไม่พี่เลย พักนี้ หนูมีความสุขที่สุดค่ะ
~เป็นคืนที่ฉันเฝ้าคนึงถึงแต่เธอ~
~ไยนะเออฉันจึงเป็นเช่นนี้~
~หรือว่านี่เป็นเพราะฉันชอบเธอ~
~ใจคงเพ้อว่านี่คือความรัก~
~ฉันรู้จักใจดวงนี้ ทีแรกที่พบเธอ~
~ว่าเธอคือคนที่ฉันเฝ้ารอมานาน~
~ฉันต้องการจะบอกเธอว่า~
~ฉันนั้นหนาตกหลุมรักเธอ~
~ฉันอยากมอบให้เธอทุกสิ่งทุกอย่าง~
~ฉันต้องทำอย่างไรบ้างเพื่อให้เธอรู้ใจฉัน~
~และเธอนั้นคือทุกอย่างของฉัน~
~ตัวฉันนั้นไม่รู้ว่าการเผยใจให้เห็น~
~จะแสนยากเย็นเช่นนี้~
~ในหลายวันที่ฉันคนึงถึงแต่เธอ~
พี่คะ
จอง เธอยังไม่ได้นอนใช่มั้ย ~ยากเย็นเหลือเกิน~
พี่มาที่นี่เวลานี้ได้ยังไง
เบาๆหน่อย ถ้าพ่อตื่น พี่โดนบ้องหัวแน่
พี่ พี่มาจากไหนคะ
ถามแบบนี้แปลว่าอะไร พี่ก็มาจากกังนึงนะสิ บรื๊อ หนาวจัง ขอมือหน่อยสิจ๊ะ
อืม อุ่นจุงเบย
คราวนี้ พี่ขับรถมาใช่มั้ย หา
รู้มั้ยว่าอันตรายแค่ไหน
ไม่เป็นไรหรอก
พี่ขับมาถึงที่นี่อย่างปลอดภัย
ฉันจะไปที่นั่นวันพรุ่งนี้...
เธอจะไปวันพรุ่งนี้หรือพี่มาวันนี้ ก็เหมือนกันแหละ
วันนี้พี่เลิกงานเร็ว มานี่สิ พี่จะให้เธอหนุนแขนแทนหมอน
~เธอคือทุกสิ่งสำหรับฉัน ~
พี่
ถ้าเราถูกจับได้อย่างนี้
เราสองคนต้องตายคามือพ่อฉันแน่
ไม่เป็นไรหรอก กว่าเราจะแต่งงานกัน
พี่คงถูกฟาดหัวแตกแน่
พี่รู้ได้ยังไง
พ่อบอกว่าจะฆ่าพี่แล้วเอาหัวไปจิ้มน้ำพริก
เพราะเราทำผิด สมควรแล้ว ที่จะโดนเด็ดหัวเอาไปจิ้มน้ำพริก
พี่จะถูกจิ้มน้ำพริก ส่วนเธอก็
หนีไปให้ไกลนะ ตกลงมั้ย
ว่าแต่ จองจ๋า
ช่วงนี้เธอทำงานหนักใช่มั้ย
ทำไมใบหน้าเธอถึงซูบซีดเหลือเกิน
ใช่ เป็นเพราะหัวหน้าทีมของฉันนั่นแหละ
ทำไม หัวหน้าเอาไอเดียของเธอไปนำเสนออีกแล้วเหรอ
อืม นั่นไม่ใช่ของฉัน แต่ว่า
สมาชิกทีมเราช่วยกันทำ แต่เธอเอาไปรายงานเจ้านายและได้เครดิตคนเดียว
นางมารร้ายคนนั้น
ใช่มั้ย
ว่าแต่พี่คะ...
เกิดอะไรขึ้นกับผู้พันโรคจิต ที่มานอนรักษาตัวเมื่อวานเหรอ
เขาแก้ผ้าในห้องตรวจงั้นเหรอ
ใช่ เขาเข้าไปในห้องตรวจ แล้วก็ลงมือรูดกางเกงตัวเอง
โรคจิตชัดๆ
เขาเหมือนผู้จัดการทั่วไปที่ทำงานฉันเลย
อ๋อ "เจ้าป๋าสปอร์ต ใจดี กทม."น่ะเหรอ
เจ้าผู้จัดการทั่วไปที่พอเมา แล้วกลายเป็นไอ้โรคจิตใช่มั้ย
ไอ้เฒ่าหัวงู
พี่คะ
หา
เราจะบอกพ่อเมื่อไหร่ดีคะ
อีกไม่นาน
เร็วๆนี้แหละ
พี่จะบอกท่านเอง
ส่วนเธอก็แอบอยู่ข้างหลังพี่นะ
เข้าใจมั้ย
พี่แจจุน
หา
ฉันรักพี่
จริงๆนะ
รู้แล้วน่า
แกบอกว่าจะแต่งงานกับยัยนี่งั้นเหรอ ให้ฉันอนุญาตเหรอ
พ่อรู้แล้วนี่ พ่อรู้ว่าเราคบหากันอยู่ใช่มั้ยครับ
พ่อครับ พ่อก็รู้ว่าเราคบหากันมากว่าสองปีแล้ว
โธ่เอ๊ย ทำไมคุณทำอย่างนี้ คุณก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าพวกเขาต้องแต่งงานกันซักวัน
สอง...สองปีงั้นเหรอ สองปีกะผีน่ะสิ...
แกสองคนคบหากันมากว่า 7 ปีแล้ว
นับจากที่พวกแกหลงรักกัน ก็เกิน 7 ปีแล้วที่พวกแกคบหากันมา
พ่ออย่านับที่เราเลิกกันสิ เข้าใจมั้ย "ไม่นับ" "ไม่นับ"
ไม่นับกะผีน่ะสิ...ไอ้สารเลวพวกนี้
โธ่เว้ย ให้ตายสิ
เข้าใจแล้วๆ งั้นฉันจะไม่ไปร่วมงาน
ฉันจะไม่ไปงานแต่ง เชิญพวกแกจัดกันเองก็แล้วกัน ฉันไม่ไป
ไม่ ไม่ ฉันจะไป
ฉันจะไป พวกแกแต่งงานกันได้เลย
ถ้างั้น อิลฮวา เธอไปเลย ส่วนฉันไม่ไป
เจ้าพวกสารเลวงี่เง่า
นี่ ไอ้สารเลว
หลังจากทำร้ายจิตใจพ่อแกอย่างแสนสาหัส
แล้วก็แกด้วย ยัยตัวแสบ
หลังจากทำร้ายจิตใจฉันแบบนี้แล้ว ตอนนี้...
ยังมีหน้ามาบอกว่าจะแต่งงานกันงั้นเหรอ
แกพูดอย่างนี้ได้ยังไง
เจ้าพวกไม่มีสมอง...
ฉันไม่ไปโว้ย
ฉันไม่ไป ไม่ไป...
-โธ่เอ้ย... -ฉันไม่ไป
พ่อครับ
เราอยาก
ครองคู่อยู่ด้วยกันจริงๆครับ
แม่คะ
-นี่ร้อนนะคะ -จ้ะ
โธ่เอ๊ย อากาศหนาวนะคะ เราไปดื่มข้างในมั้ยคะ
ไม่หรอก ตรงนี้สดชื่นดีออก
แกควรชงให้แจจุนด้วยนะ เขาคงจะเหนื่อยจากการเรียน
พี่ออกไปข้างนอกได้สักแป๊บแล้วค่ะ
แม่ชอบพี่มากใช่มั้ยคะ
ตอนที่แม่อนุญาตให้หนูคบหากับพี่
ถึงแม้พ่อจะบอกว่า
ไม่อนุญาตให้เราคบหากัน
แต่แม่ไม่พูดอะไรซักคำ
และแม่ก็อยู่ฝ่ายพี่
เขาคือลูกของแม่
สำหรับแม่แล้ว
แจจุนคือลูกชายของแม่
แกคงไม่รู้เรื่องนี้ นาจอง
ตอนที่แจจุนมาบอกเราว่า พวกแกคบหากันอยู่และมาขออนุญาต
แม่ไม่รู้ว่าอะไรทำให้เขาน้อยเนื้อต่ำใจ...
เขาได้ลุกขึ้นและออกไปจากห้อง
แต่ตอนนั้น แม่
ซึ้งใจแจจุนอย่างมาก แล้วแม่ก็ไปห้องน้ำ
และแม่ก็ร้องไห้อย่างหนัก โดยที่ไม่มีใครรู้
เด็กคนนั้น
ท่าทางเขาอาจดูไม่ฉลาดนัก...
แต่เขาเป็นคนที่มีวุฒิภาวะ
เขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว...
เป็นผู้ใหญ่แล้ว
ช่วยเข้าใจพ่อด้วยนะ
อ้อ แน่นอนครับ แม่
แม่ครับ
ผมขอโทษครับ
โธ่เอ๊ย ไม่หรอก...ไม่มีเรื่องอะไรที่แกต้องขอโทษ
ลูกชายของแม่ เข้มแข็งไว้นะ
แม่อยู่ฝ่ายแกเสมอ
เฮ้อ มีเรื่องต่างๆอยู่ในหัวเต็มไปหมด แต่แม่ก็พูดออกมาตรงๆไม่ได้
อ้อ ว่าแต่ แกจะเลือกเรียนเฉพาะทางด้านไหน
ได้เวลาที่แกต้องตัดสินใจว่า จะเลือกสาขาไหนแล้วใช่มั้ย
ครับ ผมตัดสินใจแล้ว
อ้อ
แม่ครับ ผม...
จะเรียนเฉพาะทางด้านประสาทศัลยศาสตร์
โธ่ แม่ครับ
เป็นเพราะฮุน ใช่มั้ย
แกจะเรียนทางด้าน ประสาทศัลยศาสตร์เพราะฮุนใช่มั้ย
แกคิดว่าแม่ไม่รู้เหรอ
หลังจากฮุนผ่าตัดเอาเนื้องอกในสมองออก แกก็อยู่เคียงข้างเขาทุกวัน
เป็นเพราะจุน แกถึงเลือกเรียน ทางด้านประสาทศัลยศาสตร์...
ทำไมแม่จะไม่รู้เรื่องนี้
ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับแม่
ผมไม่ได้เลือกเพราะฮุน
แต่เป็นเพราะผมอยากเรียนเอง
โธ่ แม่ครับ
จุน
แม่ได้ยินว่าประสาทศัลยศาสตร์เรียนยากมาก เลือกเรียนเฉพาะทางที่ง่ายอย่างคนอื่นเถอะนะ
ผมพอจะเรียนได้ครับ
แม่ครับ
เป็นเพราะผมอยากเรียนจริงๆครับ
โธ่เอ๋ย งั้นก็ได้จ้ะ
ขอบใจนะ
เดือนมกราคม ปี 2002
ไม่เป็นไรหรอกน่า
เดือนกุมภาพันธ์ ปี 2002
เดือนมีนาคม ปี 2002
พ่อครับ ผมยกแจกันใบนี้ไปให้
~เฮ้ ทุกคนมาว่ายน้ำในทะเลกันเถอะ แล้วพูดว่า ดู วา ดิ๊ดดี้ ดิ๊ดดี้ ดัม ดี รี ดัม ~
~เฮ้ ทุกคนมาเดินลงทะเลกันเถอะ แล้วพูดว่า ดู วา ดิ๊ดดี้ ดิ๊ดดี้ ดัม ดี รี ดัม ~
~ฉันนั่งรถไฟตอนกลางคืน เพื่อไปชมชายหาดที่เคยไปสมัยละอ่อน~
~ฉันอยากย้อนกลับไปในตอนนั้น ตอนที่ฉันไม่กังวลหรือห่วงใย~
เดือนเมษายน ปี 2002 ~ฉันเหนื่อยใจ อยากหยุดทำหน้าที่~
ชิลบง เรามาแล้ว ~แล้วหลีกลี้ทิ้งทุกสิ่งไว้ข้างหลัง แล้วมาเล่นน้ำทะเลกันดีไหม~
หวัดดี
เข้าไป เร็วซี่
นี่ ส่งหน่วยลาดตระเวณหน่อย หน่วยลาดตระเวณ
-โอเค โอเค -นี่ ตรงนี้แหละ ตรงนี้
พวกนายรออยู่ตรงนั้นก่อน
ตรงทิศ 3 นาฬิกา ไป ไป
-โอ๊ะ ไม่ ไม่ ไม่ -ตรงไปเลยซี่ ตรงไป
ใช่ อย่างนั้นแหละ
ใช่เลย
นายตายหมดแล้ว
นี่ หนวกหูชะมัด
ตรงนี้ไง นายไปตรงนี้ได้
สำเร็จ
นายตายหมดแล้ว ไม่มีเหลือ
เดือนพฤษภาคม ปี 2002
โอ๊ะ พ่อครับ
เอาเท้าพ่อออกครับ ดึงออกเลยครับ
ทางนี้ครับ เอาเท้าพ่อออก ทางข้างหลังเลย ตายจริง
พ่อครับ
เท้าพ่อ...พ่อตั้งใจทำ...ใช่มั้ยครับ
พ่อจงใจทำแน่
เจ็บเล็บตีน...ชิบเป๋ง
~อย่าใช้ชีวิตอย่างสูญเปล่า ถ้าเธอใช้ชีวิตอย่างนั้น เธอจะเสียเปล่า ~
เดือนมิถุนายน ปี 2002 ~สลัดเรื่องราวทุกอย่างทิ้งให้หมด แล้วสนุกกับชีวิต~
~ถ้ามีเรื่องต้องคิดมากมายกวนใจตลอดทั้งวัน~
อ้อ ผมขอเต้าหู้สองก้อน แล้วก็ถั่วงอกด้วย
แล้วก็...
นี่ครับ ผงซักฟอกนี่ด้วย
อ้อ ครับ
แล้วก็ ไข่ไก่หนึ่งกล่อง และ...
เฮ้อ ให้ตายสิ
ฉันควรจะซื้ออะไรอีกนะ...อะไรหว่า
อ้อ พ่อครับ ต้นหอมไงครับ แม่บอกให้พ่อซื้อต้นหอมไปซักหน่อย
รู้แล้วน่า ไอ้บ้า ว่าคือต้นหอม
ขอต้นหอมด้วยนะครับ
-ทั้งหมด 19,700 วอนครับ -นี่ครับ
ไม่ต้องทอนนะครับ
พ่อครับ ผมจะออกไปรอข้างนอกนะ...
ขอให้ขายดีนะครับ
คนนี้ใช่มั้ยครับ
อ้อ ก็ลูกเขยที่คุณเคยพูดถึงบ่อยๆ...
เขาคือลูกเขยที่เป็นหมอใช่มั้ยครับ
อ้อ ครับ
เป็นไงบ้างครับ คุณคิดว่าเขาดูดีมั้ย
เอ่อ ผมอยากรู้จริงๆ เพราะคุณมักจะอวดเรื่องเขาเสมอ และ...
เขาหล่อเหลาเอาการ
หน้าตาเขาหล่อเฟี้ยว
แถมยังมีบุคลิกดีมาก และจิตใจดีด้วย
ขนาดเขาดื่มนมบูด ร่างกายก็ย่อยได้หมดเลย
ไม่ว่าจะเป็นถุงเท้าหรืออย่างอื่น เขาก็ใส่ได้หมด
ถ้าเกี่ยวกับถุงเท้าหรือชุดชั้นใน ถ้าถอดออกแล้วยังไม่แข็งโป๊ก
เขาจะหยิบขึ้นมาจากพื้น แล้วใส่ใหม่
ผมจะหาลูกเขยที่นิสัยดีขนาดนี้ได้ที่ไหน
ผมจะตายเพราะชอบเขามากนี่แหละ
อ้อ ครับ
ผมจะไปหาผู้ชายแบบเขาได้ที่ไหนอีก
ลาก่อนครับ
อ้อ ซ่อมประตูด้วยล่ะ
พ่อครับ ดูเหมือนว่าฟุตบอลโลกจะเริ่มขึ้นแล้ว
~โอ เกาหลีจงมีชัย เฮ้ โอ เกาหลีจงมีชัย เฮ้ โอ เกาหลีจงมีชัย เฮ้ โอ โอ โอ ~
~โอ เกาหลีจะชนะ โอ เกาหลีจะชนะ ~
18 มิถุนายน 2002 4 วันก่อนการแต่งงานของคิมแจจุนกับซองนาจอง
18 มิถุนายน 2002 เงินเดิมพันคนละ 10,000 วอน พวกนายต้องจ่าย 10,000 วอน ตกลงมั้ย
-โอเค โอเค 10 นาทีก่อนที่เกาหลีใต้กับอิตาลีจะเริ่มแข่ง
โอเค ถ้างั้นก็เริ่มได้ เริ่มพนันได้เลย
-เกาหลี เกาหลี -เกาหลี เกาหลีอยู่แล้ว
-แล้วนายล่ะ -ก็ต้องเกาหลีสิ
เกาหลีใช่มั้ย โอเค ครบแล้วนะ
พ่อครับ พ่อจะพนันทีมไหน
เกมจะเริ่มแล้วนะ เร็วสิครับ
ปัดโธ่ พ่อ ไม่ต้องคิดแล้ว
ต้องเป็นเกาหลีอยู่แล้ว เกาหลีนอนมาแน่ๆครับ
-ใช่แล้ว -พ่อก็เห็นตอนที่ปาร์คจีซอง ทำประตูตอนแข่งกับโปรตุเกสไม่ใช่เหรอ
เกมนี้ เกาหลีชนะแน่นอน
ใช่ครับ ยังไงปีนี้เกาหลี ต้องเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศแน่
-ใช่แล้ว -ใช่แล้ว
โอเค
ฉันพนันอิตาลี
อิตาลีเหรอครับ
พ่อเลือกอิตาลีใช่มั้ยครับ
พ่อครับ ถ้าพ่อเลือกแล้ว จะเปลี่ยนไม่ได้นะ
นี่ ไอ้เบื๊อก
ในโลกของกีฬา แกต้องมีสติอยู่เสมอ
แกต้องเอาชนะที่ทักษะ
การวางเดิมพันตามอารมณ์ พวกแกได้หมดตูดแน่
นี่คือเหตุผลที่ฉันพนันฝั่งอิตาลี
โอ๊ะ ผมว่าเกมกำลังจะเริ่มแล้ว
เริ่มแล้ว เริ่มแล้ว
ตายจริง
ใครมาล่ะนั่น ขนาดหัวขโมยยังหยุดขโมยชั่วโมงนี้เลย
แม่ครับ สงสัยจะเป็นซอนจุน ผมบอกให้เขาซื้อไก่ทอดมา เป็นความคิดที่ดีใช่มั้ยครับ
นั่นสิ
ไอ้สารเลวนี่
แกกล้าดียังไงถึงใช้คนที่ยังรักษาตัว จากผ่าตัดไหล่ไปซื้อไก่ทอด
ไม่ใช่อย่างนั้นครับพ่อ ซอนจุนหายดีแล้ว
เขาหายสนิทแล้วครับ
เขาบอกว่าจะกลับอเมริกาเดือนหน้า
-นี่ -อ้อ มาแล้วเหรอ
-เย้ -โค้กล่ะ
นี่ นายไม่คิดว่าที่สั่งให้ฉันซื้อไก่ทอด 6 ถุง มากเกินไปหน่อยเหรอ นายสั่งเขามาส่งก็ได้นี่
นี่ ตอนนี้ไม่มีใครมาส่งหรอกย่ะ
แล้วก็ ไก่ทอดทั้งหมดนี้ อาจอันตรธานหายวับไปกับตา
พ่อครับ สวัสดีครับ
นี่ นายจะพนันทีมไหน เหลือนายเป็นคนสุดท้ายแล้ว
ผมเหรอ
ผมขอเลือก...
อิตาลี
เยส
โลกของการแข่งขันมักโหดร้าย
พี่ไม่ควรปล่อยให้อารมณ์พาไป และ...
คาดหวังชัยชนะที่ออกมา
สมกับที่อยู่ในเมเจอร์ลีกระดับโลก
ความคิดความอ่านของเขาไม่ธรรมดาเลย
อ้อ ใช่
โอ๊ะ โอ๊ะ ผมว่าเกมเริ่มแล้ว
โอ๊ะ โอ๊ะ เกมเริ่มแล้ว
เอาล่ะ ลุยเลย
เอาเลย
ทุกคนต่างต้องการให้ผลลัพท์ออกมาดี
แด-ฮัน-มิน-กุก (สาธารณรัฐเกาหลี)
แด-ฮัน-มิน-กุก
เกาหลีใต้พบกับอิตาลี ในที่สุดเกมแห่งโชคชะตาก็ได้เริ่มขึ้นแล้ว
อย่างนั้นแหละ ใช่เลย
เกมเพิ่งจะเริ่ม แต่เกาหลีใต้ก็บุกหนักแล้วครับ
คริสเตียน ปานุชชี่ได้ใบเหลือง ที่เข้าสกัดซอลกีฮยอนครับ
โว้ว
เย้
เสร็จเราแน่
ใครจะเป็นคนเตะนะ
ผู้ที่จะมาสังหารประตูก็คืออันจองฮวาน
โอ๊ะ อันจองฮวาน อันจองฮวาน
เขาเป็นคนยิง เขาเป็นคนยิง
อันจองฮวาน ยิง
โอ้ น่าเสียดายมากครับ
ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร
ผมหวังว่าเขาจะเข้มแข็ง อันจองฮวาน
เขาควรประชิดตรงกลางสิ
ขายขี้หน้า ขายขี้หน้า ขายขี้หน้า
ขายขี้หน้า
บ่เป็นหยังดอก บ่เป็นหยังดอก
บ่เป็นหยังดอก
บ่เป็นหยังดอก บ่เป็นหยังดอก บ่เป็นหยังดอก
บ่เป็นหยังดอก บ่เป็นหยังดอก บ่เป็น...หยังดอก...
นี่ พวกแกเสียงดังเกินไปแล้วนะ
ลูกเตะมุมของอิตาลี...โอ้ อันตรายแล้วล่ะครับ
โอ้ว
โอ๊ะ อิตาลีได้ประตูครับ
พวกเขายังครองบอลได้ หลังจากปะทะกับกองหลังของเรา และพวกเขาก็ยิงได้อย่างแม่นยำ
เฮ้อ ให้ตายสิ
เหลือเวลาไม่มากแล้วครับ
เหลืออีกแค่ 5 นาที
เราแพ้แล้ว แพ้แล้วล่ะ
แต่ยังไง พวกเขามาไกลขนาดนี้ก็ทำได้ดีแล้ว เราต้องปรบมือให้...
หุบปาก
นายไม่มีทางรู้หรอกน่า เกมยังไม่จบ จนกว่าจะจบเกม
-ถูกต้อง -เหลือเวลาไม่มากแล้วครับ
ฮวางซอนฮง ฮวางซอนฮงโดนผลักครับ
ส่งเข้าไป ส่งลูกเข้าไป โอ้ว เร็วเข้า เร็วเข้า ขอร้องล่ะ
-ปาร์คจีซองยิง -ว้าว
-โอ๊ะ ลูกนี้สวยมาก -ฮวางซอนฮง...
ดี ดีมาก
เขายิง...เข้าไปแล้วครับ
-เป็นประตูครับ -ซอลกีฮยอน ซอลกีฮยอน
-ตอนนี้เสมอกันแล้วครับ -ซอลกีฮยอน
พวกเขามีประตูเท่ากัน และเหลือเวลาการแข่งขันอีก 2 นาที
ซอลกีฮยอนคือคนที่ทำประตูตีเสมอได้
ซอลกีฮยอนทำได้แล้วครับ
ว้าว
เราต้องคิดและเตรียมพร้อม สำหรับการต่อเวลาครับ
เมื่อเริ่มการต่อเวลา ทีมเกาหลีจะมีความได้เปรียบ
เย้ ต่อเวลา
ต่อเวลา ต่อเวลา
ต้องอย่างนี้สิ
เฮ้อ แต่ทุกคนต่างก็เดิมพันฝ่ายเกาหลี เราคงไม่ได้เงินเยอะหรอก
นี่ ถ้าเกิดอิตาลีชนะ นายไม่มีทางรู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ป๊าด เสียวลงตับจริงๆ
เอาล่ะ ตอนนี้ คุณมีโอกาสเปลี่ยนเดิมพันนะครับ
คุณจะได้สิทธินั้นเดี๋ยวนี้
ถ้าคุณเพิ่มเดิมพัน 5,000 วอนก่อนการเล่นต่อเวลา คุณจะได้รับโอกาสเปลี่ยนทีมที่เดิมพัน
เชิญทุกท่าน เร่เข้ามาครับ
ฉันพนันเกาหลีแน่นอน ไม่เปลี่ยนเด็ดขาด
-ฉันก็เกาหลีเหมือนกัน -ฉันก็เกาหลี
-เกาหลี -ฉันด้วย ฉันด้วย
มัวทำอะไรอยู่คะ ที่รัก รีบเปลี่ยนเดิมพันอีกทีมสิ เร็วเข้า
วันนี้ เกาหลีจะต้องชนะแน่
พ่อครับ ย้ายมาพนันฝ่ายนี้เถอะ ตอนนี้ เกาหลีกำลังได้เปรียบนะครับ
พวกเขาพร้อมสู้แล้ว
เราไม่มีทางแพ้หรอก
ย้ายมาทีมนี้ดีกว่า
ฉัน ฉัน ฉันเปลี่ยนมาพนันเกาหลี
โอเค แต่แย่หน่อยนะ หมดเวลาแล้ว
โอ๊ะ ไม่แฟร์นี่นา เป็นไปได้ยังไง
หมายความว่าไง ตอนนี้ก็ต้องเป็นอย่างนี้สิ
นี่ พี่
ถ้านายเป็นลูกผู้ชาย พูดคำไหนคำนั้นสิ
ถ้านายอยากเปลี่ยนทีม ก็จ่ายมา 10,000 วอน
ทำไมผมต้องจ่าย 10,000 วอนล่ะ
เพราะนายคือผู้เล่นในเมเจอร์ลีกไง
นายอยู่ในเมเจอร์ลีก
เฮ้อ พี่ขยะไม่รู้วิธีปล่อยวางหรอก
โอเค งั้นผมจะจ่าย 10,000 วอน เอาไปเลย 10,000 วอน
ว้าว
ว้าว ผู้เล่นเมเจอร์ลีกไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ
เพราะผมคือผู้เล่นเมเจอร์ลีกไงล่ะ
เมเจอร์ลีก เย้
เพราะนายคือผู้เล่นเมเจอร์ลีก
ซอนจุนย้ายมาอยู่ทีมเดียวกับเราแล้ว
เขาเปลี่ยนข้าง เป็นเกาหลี
(ขีดฆ่าชื่อ) คิมซอนจุน
มัวทำอะไรอยู่คะ รีบเปลี่ยนทีมเร็วสิ เกมกำลังจะเริ่มแล้ว
ถ้าฉันพนันอีกทีมคนเดียว แล้วถ้าฉันชนะได้เงินรางวัลทั้งหมด ถ้างั้น...
ฉันจะได้เท่าไหร่
ถ้าพ่อพนันทีมอิตาลีคนเดียว และ...
ถ้าพ่อชนะเงินทั้งหมดที่จะได้ก็คือ หนึ่งแสนวอน
ถ้างั้น ฉันจะมั่นคงกับอิตาลีไปจนจบเกม
ช่วงต่อเวลาเริ่มแล้ว
เริ่มแล้ว เริ่มแล้ว
แฟนๆต่างส่งเสียงเชียร์จากทั่วทุกมุมของประเทศ
พวกเขาคาดหวังไว้สูง ว่าเกาหลีจะชนะอิตาลี
แด-ฮัน-มิน-กุก
อีชอนส่งบอลไปให้อียองพโย
อันจองฮวานโหม่ง เข้าประตู
อันจองฮวานเป็นผู้ทำประตูชัยครับ (ในช่วงต่อเวลาถ้าฝ่ายใดทำประตูได้ก็จะชนะไปเลย)
เกาหลีได้เข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศครับ
เกาหลีชนะครับ
เกาหลีใต้สร้างปาฏิหาริย์อีกแล้วครับ
เราจะได้จารึกในประวัติศาสตร์ฟุตบอลโลกอีกครั้ง โดยการเอาชนะอิตาลี
พวกเขาเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศแล้ว
เกาหลีทำได้แล้วครับ
แด-ฮัน-มิน-กุก
ว้าว
อุเหม่ อุเหม่ เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
ใครจะคิดว่าฉันจะมีชีวิตได้เห็นวันที่ เกาหลีได้เข้ารอบก่อนรองชนะเลิศฟุตบอลโลก
ฉันนอนตายตาหลับแล้ว
ที่รัก มัวทำอะไรอยู่ ไปพาเด็กๆที่ล้ำค่าของฉันออกมาสิ
วันนี้ฉันจะปล่อยพวกเขาไปให้หมด
เด็กๆเหรอ เด็กๆอะไร
แหม เธอก็รู้นี่ ก็ 17 ปีกับ 21 ปีไง (เขาหมายถึงวิสกี้ Ballantine)
ไปเอาเด็กๆทั้งสองคนออกมาที
พ่อ พ่อ พ่อ แล้ว 30 ปีล่ะครับ (วิสกี้ Ballantine)
ไอ้สารเลว เดี๋ยวพ่อเชือดทิ้งซะเลยนี่
ทำไมแกไม่หุบปากไว้ อีกสองสามวันแกก็จะแต่งงานแล้ว
ถ้าแกกล้าทิ้งนาจองอีกครั้งล่ะก็ ฉันฆ่าแกแน่...
อ้อใช่ ไหนๆเราก็จะเปิดวิสกี้ มีอีกเรื่องที่เราต้องฉลอง
เรามีข่าวดี
ในที่สุดโฮจุนก็จะย้ายออกจากบ้านหลังนี้วันพรุ่งนี้
เขาบอกว่าหาที่อยู่ใหม่ได้แล้ว และจะย้ายออก
ป๊าด ข่าวดีที่สุดเลย
ฉันชอบข่าวดีอันนี้มากกว่า ที่เกาหลีเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศซะอีก
ไอ้เลวนี่อยู่ที่นี่นานเกินพอแล้ว
เป็นเพราะแกเลย เราถึงขายบ้านไม่ได้
ถ้าไม่เป็นเพราะแก เราคงได้ย้ายไปอยู่อพาร์ทเมนท์แล้ว
พ่อจะเลิกกิจการหอพักแล้วเหรอครับ
โธ่เอ๊ย สมัยนี้ใครจะอยากอยู่หอพักกัน
แหงละ มีแค่ไอ้เซาะกราวพวกนี้ที่ชอบที่นี่
สมัยนี้ใครเขาชอบที่แบบนี้กัน
เดี๋ยวนี้คนชอบสถานที่ที่มีทางเดินเหยียดยาว มีห้องพร้อมกับกุญแจ
ฉันเห็นพวกเขามองหาที่แบบนั้นกัน
ถ้าเป็นอย่างนั้น ทำกิจการหอพักแล้วจะได้อะไร อยู่นิ่งๆริงมายเบลดีกว่า
ด้วยเหตุผลร้อยแปด ฉันเลยว่าจะเลิกทุกอย่าง แล้ว...
อิลฮวากับฉันจะไปใช้ชีวิตอย่างพอเพียง
พวกเธอก็ค้างคืนกันซะที่นี่นะ
พรุ่งนี้ แม่จะทำอาหารอร่อย
ให้พวกเธอกินเป็นครั้งสุดท้าย
ครับ/ค่ะ
น้ำลายสอแล้ว
ห้องผมยังว่างอยู่ใช่มั้ยครับ คืนนี้ผมจะนอนที่นี่ ใช่มั้ย ซอนจุน
ใช่สิ
พวกแกอยากกินอะไรล่ะ
แม่ ผมอยากกินผัดวุ้นเส้นครับ ขอผัดฉับเช คร้าบ
อืม หนูขอแพนเค้กเกาหลีค่ะ
แม่ครับ ผมต้องเก็บข้าวของ งั้นกินอะไรก็ได้ครับ
แม่ ผมอยากกินปลาเก๋าย่าง ปลาเก๋าย่างครับ
อ้อ ส่วนผม ลูกชิ้นครับ ขอลูกชิ้นนะครับ
ได้จ้า เดี๋ยวฉันจะทำให้หมดเลย
โฮจุน ยินดีด้วยที่ได้ย้ายออกจากหอพัก
ยินดีด้วยๆ
โธ่เอ๊ย พวกแกทำอะไรอยู่ พวกเราชนะนะโว้ย
แด-ฮัน-มิน-กุก* (ประเทศเกาหลี)
ป๊าด ที่รักจ๋า
เพราะเป็นอาหารมื้อสุดท้ายของพวกเราทุกคนในหอพัก เธอเล่นจัดการข้าวของในตู้เย็นได้เลิศสะแมนแตน
แหม ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
เธอไม่คิดว่าทำอาหารเยอะเกินไปหรือจ๊ะ
วันนี้ช่วยอดกลั้นไว้หน่อยนะคะ
โธ่เอ๋ย ตอนนี้ฉันแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวแล้ว
เธอทำได้ดีนี่
เออ เออ เข้ามา เข้ามา
-นอนหลับสบายดีมั้ยครับ -จ้า จ้ะ
-นั่งๆ - เข้ามาๆ
เอาละ กินกันได้แล้ว
-ผมจะกินให้อร่อยครับ -จะกินให้อร่อยครับ
นี่เป็นอาหารเช้ามื้อสุดท้ายของพวกเรา
เพราะเราเปิดกิจการหอพักนี้ ฉันจึงทำอาหารอย่างสุดฝีมือ กินให้เยอะๆนะ
และพวกแกก็ลำบากมามาก
ฉันเลยทำอาหารไว้ให้เยอะแยะ รสชาดอาจไม่อร่อยนัก
ฉันรู้สึกซาบซึ้งใจจริงๆ ที่พวกแกยังคงกินอาหารของฉันอย่างเอร็ดอร่อย
อ้อ แม่ครับ
แม่บอกผมตลอดมาว่า
ให้ผมพาแม่กับพ่อไปที่ซุนชอน
ตอนที่ไปถึง
แม่บอกว่าจะพาไปเลี้ยงเนื้อเกาหลีที่แพงและอร่อยที่สุดครับ
โถ โถ...น้ำใจงามจังเลย
ได้ยินแบบนี้แล้ว ก็ต้องขอบใจจริงๆนะ
พ่อผมก็บอกด้วยครับ
ว่าจะเอาเรือลากอวนทั้งสองลำออก
แล้วจะเลี้ยงซาซิมิจานโตและแพงที่สุด ที่กลางทะเลด้วยครับ
ตอนที่พ่อกับแม่แวะไปซัมชอนโพ
แค่นัดวันมาแล้วผมจะพาไปเองครับ
ได้จ้า
เอ๊ะ ชิลบง แกมัวทำอะไรอยู่ แกควรกินให้เยอะๆนะ
ครับ...พ่อ
พวกแกล้อฉันเล่นแน่
นี่พวกบ้า ตอนนี้พวกแกมัวทำอะไรอยู่ที่โต๊ะอาหาร
จะไม่กินข้าวกันหรือไง
โธ่เอ๊ย พวกบ้านี่ อะไรกัน นี่เป็นโต๊ะพิธี-
โต๊ะพิธีเซ่นไหว้บรรพบุรุษหรือไงกัน
กินกันได้แล้ว
กินเยอะๆนะ
-จะกินให้อร่อยครับ -จะกินให้อร่อยค่ะ
จ้า
กินให้เยอะๆนะ วันนี้กินข้าวให้หมดจานเลยนะ
กินทุกอย่างเลยนะ ยูจิน กินให้หมดอย่างให้เหลือ
แม่ครับ
ลูกชิ้นทอดอร่อยมากครับ
อร่อยใช่ไหมล่ะ กินให้เยอะๆเลยจ้ะ พวกแกกินข้าวตัวเองให้หมดจานเลยนะ
แม่
ผมยังเก็บของไม่เสร็จเลย เดี๋ยวผมจะขึ้นไปข้างบนครับ
แม่ครับ ผมกินอิ่มแล้วครับ
~เมื่อครั้งยังวัยละอ่อน ฉันไม่รู้เดียงสา ~
ผ้านวมอะไรกันทำไมถึงได้หนาขนาดนี้ ~เมื่อถึงคราตกหลุมรัก ~
ใช้มาก็ตั้งนานหลายปี ~ก็ไม่ประจักษ์รู้ว่ารักเป็นเช่นไร ~
สภาพยังดีอยู่นี่นา ~แต่ตอนนี้ พอฉันมองย้อนกลับไป ~
~เราช่างเยาว์วัยและรักกันเหลือเกิน\i} ~
~เหมือนดั่งน้ำตา... ~
โอ๊ะ นี่
มาด้านนี้และก็จับนี่ให้ที ~ที่รินไหลตามสายน้ำแห่งกาลเวลา ~
นี่อะไรกัน ไปซื้อใหม่ก็ได้นี่นา ~พอกาลเวลาผันผ่านเนิ่นนานวัน ความทรงจำนั้น ~
สมัยนี้ใครเขายังใช้พวกผ้านามแบบนี้อยู่อีก ~ก็เลือนหาย ~
ไม่หรอกน่า
นายก็รู้ ฉันนอนไม่หลับถ้าไม่มีผ้านวมนี้
จับหน่อยสิ
~ตอนนี้เมื่อมองย้อนกลับไป ~
ว่าแต่...นี่เป็นของฉันไม่ใช่เหรอ ~โอ้เยาว์วัยและความรักช่างมีค่า~
-ฉันคิดว่านี่เป็นของฉัน -อะไร ~ฉันคิดว่าสักวันเราจะพบกันอีกครา~
ของนายเหรอ ไม่ใช่ของฉันงั้นเหรอ ~ถึงแม้ว่าที่ซึ่งเรากำลังมุ่งหน้าไป~
แม่นายได้ซื้อหรือเปล่าล่ะ ~ไม่มีใครล่วงรู้ ~
แม่นายคงซื้อจริงๆนั่นแหละ ~สักวันหนึ่ง ~
ไม่รู้ล่ะ พวกเราอยู่กันแบบว่าของฉันเป็นของนาย ของนายเป็นของฉัน ~เราจะได้พบกันอีกครา~
ฉันคิดว่าของฉันก็เหมือนเป็นของนาย
ของนายเป็นของฉัน ของนาย ของฉัน ของฉัน ของฉันใช่มั้ย ~ขึ้นอยู่กับว่า~
ของนายใช่มั้ย ของนาย ของฉัน ของฉัน ของนาย ของนาย ของฉัน ของฉัน ของนายใช่มั้ย ~เราจากกันเมื่อใด~
ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าอะไรเป็นของฉัน อะไรเป็นของนาย ของนาย ของฉัน ของฉัน ของนาย
เจ้าบ้าเอ๊ย ตอนนี้นายกำลังร้องแร็พอยู่หรือไง
งั้น นายจะบอกว่านี่เป็นของนายหรือว่าของฉันล่ะ
ไม่รู้สิ
นายเอาไปใช้เถอะ
-จริงเหรอ -อืม
ขอบใจ เจ้าเพื่อนยาก จับหน่อยสิ
บิดเลย
โห ใหญ่เกินไป ฉันคิดว่ามัดไม่ได้หรอก
เท้าฉัน เท้า เท้า เท้า เท้า
-ทำไมนายเอาเท้าไปไว้ตรงนั้น -นายน่าจะเหยียบผ้านวมไว้สิ
-โธ่ เศร้าจังเลย -ฉันจะทำยังไงดี ตอนที่ฉันคิดถึงพวกนาย
นาจอง ไว้เจอกันวันแต่งงานของเธอนะ
ได้ พวกนายจะไปกันใช่มั้ย
-แน่อยู่แล้ว -พวกเราไปแน่นอน รู้มั้ยว่างานแต่งของใคร
พวกแกน่าจะออกไปตอนนี้ รถอาจจะติดนะ
อ้อ จริงสิ
แต๊น แตน~
-ไม่รู้ว่าพวกนายเคยเห็นกันหรือยัง -นั่นอะไร
-โอ๊ะ อะไรเหรอ -คืออะไร
โธ่พี่ นี่เป็นกล้องดิจิตอล ช่วงนี้คนกำลังฮิตมากเลย
กล้องงั้นเหรอ
นายเอาม้วนฟิล์มใส่ตรงไหน
เฮ้ย เจ้าทึ่ม นี่เป็นกล้องไม่ต้องใช้ฟิล์ม
แล้วไงต่อ
ฉันคิดว่าพวกหมอก็ไม่ได้ฉลาดกว่าคนอื่นเลย
นี่ ถ้านายถ่ายรูปนะ แชะ
ต่อมานายก็ดูรูปได้ทันทีเลย
ถ้านายไม่ชอบ ก็ลบรูปได้ทันที
ถ้านายเอากล้องไปเชื่อมต่อเข้ากับคอมพิวเตอร์
นายก็จะพิมพ์รูปถ่ายได้ประมาณร้อย สองร้อยรูป
โธ่เอ๊ย พวกเซาะกราว ให้ตายเถอะ
พ่อครับ เพราะว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของหอพัก
พวกเรามาถ่ายรูปเป็นที่ระลึกไว้ดีไหมครับ
นี่เป็นกล้องคมชัดตั้งสองล้านพิกเซลนะครับ
พวกนายจะมองเห็นไฝฝ้า กระ สิวเต็มหน้าเลย เพราะฉะนั้นทำใจให้ชินซะ
-ทำใจซะ -หน้าฉันมั่นใจมาก
~เราจะได้พบกันอีก ~
- กือเรเขยิบเข้ามาใกล้ด้านนั้นอีกหน่อยสิ - แบบนี้เหรอ แบบนี้ใช่มั้ย
-เร็วเข้า เร็วเข้า -เร็วเข้าซี่
หนึ่ง สอง สาม
.
"เราไม่รับคนเขา*แล้ว" (เขียนผิด)
19 มิถุนายน 2002
หอพักซินชอนได้ปิดตัวลง
ด้วยเหตุนั้นเอง พวกเราจึงกลายเป็นคนเช่าพักคนแรก และคนสุดท้ายในหอพักซินชอน
ชีวิตในวัยยี่สิบปีของผม ที่แสนจะธรรมดา
ในกรุงโซลซึ่งมีประชากรมากกว่าหนึ่งแสนคน
บุคคลพิเศษเหล่านั้นที่ผมได้รู้จัก เป็นเหมือนกับสิ่งมหัศจรรย์
สถานที่ซึ่งทำให้วัยหนุ่มสาวของเด็กบ้านนอกเหล่านี้
เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะสนุกสนาน และเป็นสถานที่ซึ่งพิเศษจนถึงที่สุด
พวกเราต่างใช้เวลาพิเศษร่วมกันที่หอพักชินชอน
พวกเราได้ร้องไห้
ได้หัวเราะ
ได้พบเจอ
ได้พลัดพราก
และได้ทุกข์ใจ
ถึงแม้ว่าพวกเราแต่ละคนจะมีความทรงจำ การเผชิญหน้า และความรักที่แตกต่างกันไม่มากนัก
แต่พวกเราก็เคยอยู่ในที่ แห่งเดียวกันและเวลาเดียวกัน
เหมือนกับปาฏิหาริย์
~แม้เธอจะจำไม่ได้ ~
~แม้จะไร้ซึ่งคนติดต่อ~
~แต่อยากจะขอแค่ส่งเสียงเรียกหา~
~น้ำตาที่เคยหลั่งไหลในวันเก่า ~
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า ขอโทษครับ คุณไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ
ไม่เป็นไรค่ะ คุณไปได้ค่ะ ~ถ้าเธอลืมความเศร้านั้นได้~
ขอโทษครับ ขอโทษครับ ~คงทำให้ดีขึ้น ถ้าลืมเลือนให้หมดไป~
~ไม่มีประโยชน์อันใด กับความเจ็บปวดและการแยกทาง ~
หาอะไรอยู่เหรอครับ
โธ่เอ๊ย...รองเท้าแตะอีกข้างหายไปไหน ~ถ้าหากเธอลืมได้ จะดีกว่าถ้าลืมให้หมดสิ้น ~
รองเท้าแตะคู่โปรดเสียด้วย ~ฉันเฝ้าถวิลถึงแต่เธอ ผู้ที่ไม่หวนกลับไป~
ลุง ขยับหน่อยค่ะ
~ถ้าหากเธอลืมได้ จะดีกว่าถ้าลืมเสียหมดสิ้น ~
คุณขายไก่ทอดเหรอคะ
อะไรนะ
ช่างเถอะค่ะ
รองเท้าหายไปไหนนะ
รองเท้า
~ฉันเฝ้าถวิลถึงแต่เธอ ผู้ที่ไม่หวนกลับไป~
ครับ ผู้จัดการ
อ๋อ ปีนเขาพรุ่งนี้เหรอครับ
ห้าโมงเช้างั้นเหรอครับ
โอ้ว ผมตื่นเต้นจัง...
ผู้จัดการก็รู้นี่ครับ ว่าผมชอบภูเขาแค่ไหน ได้ครับ ได้
เข้าใจแล้วครับ ผมจะทำข้าวห่อสาหร่ายครับ แม้ว่าพวกเราจะเป็นมนุษย์เงินเดือนต่ำที่ต้องปรับตัวให้กลมกลืนกับโลกใบนี้
อย่างน้อย พวกเราเคยก็เป็นคนรุ่นใหม่ ที่เรียกว่าคนยุคเจเนอเรชั่น เอ็กซ์ ...
~อย่าเศร้าใจไปเลย ไม่ ไม่ ไม่ เธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว ไม่ ไม่ ไม่ ~
~ฉันจะรักและคลั่งไคล้เธอเสมอ ~
ไปอ่านหนังสือซะ
พวกแกจะกลายเป็นคนโง่ ถ้าเอาแต่ดูของพวกนั้น
เข้าไปข้างในซะ
ถึงแม้ตอนนี้เธอจะกลายเป็น คุณแม่ลูกสามจอมบ่น...
พี่ซางมินคะ ดาซอลของชินชอนอยู่ที่นี่แล้วค้า
เธอเคยเป็นวัยรุ่นเลือดร้อน เป็นติ่งที่คลั่งไคล้พวกรุ่นพี่...
~ฉันเฝ้ารอคอยเธอมาแสนนาน ไม่อาจเอ่ยถ้อยคำใดๆ ~
ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
พวกเราเป็นเพียงคนโชคดีเพียงรุ่นเดียว ~ถ้าเธอจากไปตอนนี้~
ที่มีประสบการณ์ใช้ทั้งระบบอนาล็อกและดิจิตอล ~ฉันคงไม่มีโอกาสเจอเธอ~
อ๋อจริงสิ คุณครับ ตรงทางออกไปสะพานซองซาน มีก่อสร้างถนนอยู่ครับ
ออกไปตรงนั้นครับแล้วก็ขับตรง
เพลงยุค 70
ภาพยนตร์ยุค 80
ผู้ที่คิดว่าของพวกนั้นล้าสมัยและน่าเบื่อ อย่างผมได้สำนึกแล้วว่า
เพลงและภาพยนต์เหล่านั้น
ไม่ได้เป็นแค่เพลงและก็ภาพยนต์เท่านั้น
แต่นั่นเป็นช่วงวัยหนุ่มสาวและวันวานอันแสนสุข
ตอนนี้ผมไม่ใช่เด็กหนุ่มอีกต่อไป ผมเพิ่งจะตระหนักถึงความจริงเรื่องนี้...
28 ธันวาคม 2013
อีก 4 วัน พวกเราก็จะอายุ 40 ปี
แด่ผู้คนวัย 40 ปีทุกคนในเกาหลีใต้
และแด่พวกเราทุกคนที่ผ่านพ้นช่วงยากลำบากในยุคปี 90
จนถึงวันนี้ ผมขอมอบ คำพูดเหล่านี้เพื่อสดุดีทุกท่าน
พวกเราใช้ชีวิตผ่านช่วงวันเวลาที่น่าทึ่ง
วัยหนุ่มสาวของพวกเราที่เปล่งประกายสดใส
และความรักแบบคลั่งไคล้ ยังจำได้หรือเปล่าครับ
เพราะฉะนั้น พวกเราจึงผ่านช่วงเวลานั้นมาด้วยดี
ดังนั้น ในขณะที่พวกเราจะก้าวสู่ช่วงจังหวะ ชีวิตที่ยากลำบากต่อไป
ผมขอเสนอให้พวกเราใช้ชีวิต ที่เต็มไปด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้า
~เมื่อทางข้างหน้า ไม่มีเวลาเหลือมากพอ~
~แล้วฉันจะขอสิ่งอื่นไปไย ในเมื่อไม่จำเป็นหรือสำคัญมาก
~ฉันอยากจะเห็นเธอยิ้มได้ ~
ช่วงเวลาที่ประทับใจและแสนบริสุทธิ์เหล่านั้น
ผมคิดถึงแทบขาดใจ
คุณได้ยินไหมครับ
ถ้าคุณได้ยิน คำตอบของผมคือ
เป็นยุค 90 ของผม